บทที่ 96 96

96

“ชีวิตเธอน่าอิจฉามากนะปิ๋ม”

แม้ปากจะพูดออกไปอย่างนั้น ทว่าลัลรินก็รู้สึกว่าท่าทางของเพื่อนเก่าดูไม่ได้มีความสุขสักนิด จากดวงตาที่น่าจะมีชีวิตชีวามากกว่านี้ ไม่ใช่แข็งกระด้างอย่างที่เห็นตอนนี้ ดวงตาที่ตอนเป็นเด็กอย่างไรตอนโตก็เป็นอย่างนั้น ยิ่งภาพการกระทำของอีกฝ่ายที่เธอเคยเห็นกับตาตอนอยู่ที่สถา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ