บทที่ 134 134

134

“หนูสม แกอยู่บ้านนี้ไปตามปกติ ขอบใจที่แกบอกเรื่องเมื่อคืนกับป้าภาไว้”

สมใจปรารถนามองไปยังคนที่ตัวเองเกลียดแสนเกลียด ซึ่งความรู้สึกนั้นก็ยังคงอยู่แต่ตอนนี้ลดฮวบลงไปกว่าครึ่งด้วยสายตาฉายแววตื้นตันใจ

“ขอบใจแกนะแพงเพราะถ้าไม่อยู่ที่นี่ก็ไม่รู้ว่าจะไปอยู่ที่ไหน ฉันไม่มีใคร”

“เออ อยู่ไปเถอะหนูสม แ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ