บทที่ 135 135

135

“เอ้อ...” หลายคนพูดได้คำว่าเอ้อ..อ้า ไม่มีใครกล้าสบสายตาของหญิงชรากันสักคน

พิมพกานต์มองกลุ่มคนที่พูดถึงเธอกับพสวัตไปในทางเสียหายตาขุ่น ก่อนหน้านี้หญิงสาวพาผู้เป็นยายไปโรงพักเพื่อให้ปากคำเพิ่มเติม แล้วขับรถผ่านที่นี่ตั้งใจจะแวะซื้อน้ำปลา พอลงจากรถก็ได้ยินเข้าเต็มสองหูพอดี

“พวกน้าๆ คงไม่รู้มั้ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ