บทที่ 39 39

39

คนพูดพยายามสะกดกลั้นอาการขันของตัวเองเอาไว้ภายใต้สีหน้าที่ปั้นให้เคร่งเท่าที่จะปั้นได้ เพราะความจริงหญิงสาวไม่ได้ส่งเสียงกรนแต่อย่างใด เพียงแต่เขานึกอยากแกล้งขึ้นมาเฉยๆ อย่างนั้นเอง เขาชอบมองเวลาเจ้าตัวโกรธ เพราะดวงตาคู่สวยนั้นเปล่งประกายวาววับจับตาเขานัก

คนอะไรโกรธแล้วยังสวย! คนขี้แกล้งทำเป็นแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ