บทที่ 42 42

42

“ถ้ายังไม่อิ่มสั่งมาเพิ่มได้นะ กินให้เต็มที่ มื้อนี้ผมเลี้ยงเอง” คนลอบมองพูดน้ำเสียงเคร่งทั้งที่ขำระคนเอ็นดูคนกินเก่งอยู่ในใจ ท่าทางจะหิวจัดจริงๆ เคี้ยวตุ้ยๆ จนลืมเก็บอาการ

“ขอบคุณ แต่ฉันอิ่มแล้ว” หญิงสาวบอกน้ำเสียงตวัด และหันไปโบกมือให้เฉลิมขวัญที่กำลังเดินออกจากร้าน

“คุณอิ่มแต่ผมไม่ยังไม่อิ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ