บทที่ 79 79

79

เสียงไก่ที่พากันขันเจื้อยแจ้วปลุกให้พิมพกานต์สะดุ้งตื่นจากการหลับใหลที่เพิ่งจะผล็อยหลับไปก่อนหน้านี้ไม่นาน ครั้นมองไปยังนาฬิกาหัวเตียงก็เห็นว่าเพิ่งจะตีห้า ก็เท่ากับเธอหลับไปได้เพียงแค่ชั่วโมงเดียวเท่านั้น

“ง่วงชะมัด”

คนนอนไม่เต็มอิ่มบ่นพึมพำพลางหาวหวอดด้วยความง่วง แต่จะให้นอนต่อก็คงทำไม่ได้ เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ