บทที่ 82 82

82

พสวัตมองบรรดาคอกาแฟทั้งหลายที่มีตั้งแต่คนหนุ่มยันคนสูงอายุ ที่หลังจากคุยกันจนน้ำลายแตกฟองแล้ว ต่างก็พากันลุกจากโต๊ะแยกย้ายไปคนละทิศละทาง หนุ่มชาวกรุงมองแล้วก็จุดรอยยิ้มขำจนมุมปากทั้งสองข้างเป็นรอยบุ๋ม

เจนภพที่นั่งมองอยู่ต้องเอ่ยถามด้วยความสงสัย “มึงเป็นอะไรไอ้วัต จู่ๆ ก็ยิ้ม”

คราวนี้คนหน้าหล่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ