บทที่ 30 15.2 อย่าให้มันมากเกินไป

หมับ!

วายุภัทรไม่มีท่าทีเดือดเนื้อร้อนใจอะไรเลย กระชากมือเตโชให้หลุดออกจากคอเสื้อก่อนจะพ่นควันบุหรี่สีขาวขุ่น “ทำอย่างกับว่าถ้ากูยอมทำตามที่มึงบอกแล้วมึงจะไม่แย่งทุกอย่างไป” 

“ไอ้เหี้ยยุ!” 

“มึงจงใจแย่งลินทร์ จงใจเข้าหาเพื่อให้ลินทร์มาแต่งงานด้วยทั้ง ๆ ที่รู้ว่ากูรักลินทร์ ตัวมึงเองเคยบอกว่าไม่คิดอย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ