บทนำ
ทั้งหมดที่เอ่ยมานั้นยังไม่เจ็บเท่าหลอกให้รักหมดใจ!
วันที่ไลลาลินทร์เลิกโง่แล้วตาสว่างมองเห็นธาตุแท้ของเตโช คือสองปีนับจากที่เธอแต่งงานเป็นเมียและอยู่กิน ปรนนิบัติพัดวีเขาอย่างดี
วันที่รู้ว่าโดนหลอกใช้ วันที่รู้ว่าสำหรับเขาเธอมีค่าเป็นแค่เครื่องมือในระบายความเกลียดชัง คือวันที่รักเขาไปแล้วอย่างถอนตัวไม่ขึ้น
แล้วยังต้องมีเหตุผลอะไรให้รักเขาต่อ?
ยังต้องหาข้ออ้างไหนเพื่อรักผู้ชายใจดำคนนี้อีก?
หนทางเดียวที่จะหลุดพ้นคือต้องหย่าให้เร็วที่สุด!
แต่มันไม่ง่าย...การจะหย่ากับเตโชมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริง ๆ
"พี่เป็นตัวอะไร? ใจพี่...ยังมีเลือดไหลเวียนอยู่ไหม?! ข้างนี้! ฮึก! ไอ้ที่มันเต้นอยู่ในนี้! มันคือก้อนเนื้อหรือก้อนดิน! ทำไมมันถึงได้ด้านชาขนาดนี้!"
"พี่บอกไปแล้วตั้งแต่แรกว่าไม่ยอมหย่า คิดว่าลินทร์จะเข้าใจอะไรง่าย ๆ ซะอีก อย่าพยายามเลย...อย่าบีบให้พี่ต้องทำสิ่งที่ไม่อยากทำ ลินทร์แค่อยู่กับพี่ต่อไป ทำทุกอย่างให้เหมือนเดิม กลับมาเป็นเมียที่น่ารักของพี่"
"..."
"มันง่ายแค่นั้นเอง แค่ไม่ต้องตั้งคำถาม ไม่ต้องสงสัยอะไร แต่อยู่เคียงข้างพี่ในฐานะเมีย ลินทร์อยากได้อะไรพี่ก็ให้ทุกอย่างอยู่แล้ว"
บท 1
บทที่ 1 สัญญาว่าจะไม่ทำให้เจ็บจนเกินไป
“เราหย่ากันเถอะ”
ไลลาลินทร์เอ่ยออกมาเชื่องช้าด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาทว่าหนักแน่น มันบ่งบอกว่าเธอคิดเรื่องนี้มาแล้วอย่างดี ไตร่ตรองมาทุกค่ำคืน ถึงจะยังรักเขาอยู่ ถึงจะเสียใจแค่ไหน แต่การหย่าคือทางออกที่ดีที่สุด เป็นทางเดียวที่เธอจะหลุดพ้นไปจากเตโช ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี เป็นรักแรกและรักเดียวของเธอได้
“นะพี่เต…เรามาหย่ากันนะ ยอมหย่าให้ลินทร์เถอะ ในเมื่อพี่ไม่ได้รักลินทร์ ในเมื่อไม่คิดจะรักเลยด้วยซ้ำ เราก็มาหย่าให้มันจบ ๆ เถอะ เพราะตอนนี้พี่ก็ได้ทุกอย่างที่ต้องการแล้ว ลินทร์คงจะหมดประโยชน์กับพี่แล้ว”
หญิงสาวรู้แล้วว่าเหตุผลที่เตโชอยากแต่งงานกับเธอให้ได้ มันไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับความรักแม้แต่น้อย ที่ไม่เคยบอกรักเธอเลยแม้แต่คำเดียวทั้งที่แต่งงานอยู่กินกันมาสองปีเต็ม มันไม่ใช่เพราะเขาเป็นคนปากแข็ง หากเป็นเพราะเขาไม่รักเธอเลยก็เท่านั้น เขามองว่าเธอเป็นเพียงเครื่องมือที่จะนำพาทุกสิ่งทุกอย่างที่ต้องการมาเป็นของตัวเอง กลางวันเธอต้องเป็นทั้งแม่บ้านและลูกน้องที่คอยช่วยงานเขา กลางคืนก็ทำหน้าที่เป็นอีตัวบนเตียง สองปีที่ผ่านมาเธอเพิ่งตาสว่างและเห็นธาตุแท้ของเขา เพิ่งได้รู้ว่าคนที่แต่งงานด้วยนั้นไม่ใช่พระเอกในฝันแต่เป็นตัวร้าย เตโชนั้น…คือฝันร้ายของไลลาลินทร์!
เธอรู้จักกับเตโชมาตั้งแต่ที่จำความได้เพราะเป็นคนบ้านใกล้เรือนเคียง พอโตเป็นสาวเริ่มรู้จักความรักคนแรกที่เธอหมายมั่นอยากครอบครองก็หนีไม่พ้นเตโช เธอไม่แคร์ที่เขาเป็นเพียงลูกเมียน้อย ไม่แยแสแม้แต่น้อยที่แม่เขาเป็นคนงานในไร่ เธอรักที่เขาเป็นเขา รักที่เขาเป็นพี่ชายที่แสนดีและอบอุ่น รักตั้งแต่นั้นจนกระทั่งตอนนี้…และไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้แต่งงานกับรักแรกและรักเดียวของตัวเอง
จำได้ดีว่าเมื่อตอนอายุสิบเจ็ดปี เธอเคยพับดาวกระดาษใส่ขวดแก้วรูปหัวใจไปสารภาพรักเขา ทว่าตอนนั้นเขาในวัยสิบเก้ากลับปฏิเสธแล้วบอกว่าเธอเป็นเพียงน้องสาว เตโชทำไลลาลินทร์เสียน้ำตาด้วยคำพูดแสนใจร้ายใจดำว่าเขาชอบคนสวยและในสายตาเขา ไลลาลินทร์นั้นห่างไกลคำว่าสวยไปหลายขุม สองคนแยกย้ายกันไปคนละทาง เขาไปเรียนต่อต่างประเทศ ส่วนเธอก็หันมาสนใจแต่เรื่องเรียนและตั้งใจใช้ชีวิตอย่างดีเพื่อลบเขาไปจากใจ
ไม่คิดไม่ฝันว่าวันหนึ่งหลังจากที่ผ่านมาเกือบสิบปี ทั้งสองก็ได้กลับมาพบกันอีกครั้งด้วยความบังเอิญ ถามใครเขาก็บอกว่าแปลก…อยู่ ๆ เตโชก็ทำเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น รุกหน้าตามจีบไลลาลินทร์ พยายามเอาอกเอาใจจนเธอใจอ่อน คบหากันได้เพียงหกเดือนก็ขอเธอแต่งงาน ไลลาลินทร์ที่ไม่เคยลบผู้ชายคนนี้ออกไปจากใจได้ก็ตอบตกลงอย่างไม่ลังเล ทั้งที่เพื่อนรักอย่างยี่หวาและดอลล่าออกปากเตือนครั้งแล้วครั้งเล่าก็ไม่ฟัง เธอตกหลุมรักเขาซ้ำสอง ตกหลุมพรางที่เขาสร้างไว้เข้าอย่างจัง เธอหลงใหลได้ปลื้มกับคำลวง เผลอไผลไปกับรอยยิ้มและความอบอุ่นที่เป็นเพียงภาพลวงตา คลั่งเขาจนแทบบ้า โหยหา เฝ้าฝันถึงแต่เขาจนถอนตัวไม่ขึ้น รู้ตัวอีกทีก็แต่งงานกลายเป็นเมียเขามาสองปีแล้ว ตาสว่างเห็นความจริงก็ตอนที่มอบให้เขาไปแล้วทุกอย่าง ทั้งตัว ทั้งใจ ทั้งชีวิตและอนาคตที่วาดฝันไว้กับเขา
“ลินทร์ขอร้อง พี่เตยอมหย่าให้ลินทร์ง่าย ๆ ได้ไหม? ลินทร์ไม่เคยขออะไรจากพี่เลย…ครั้งนี้ลินทร์ขอนะ เรามา…”
แกร็ก!
ไลลาลินทร์สะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูห้องน้ำ เธอรีบปรับสีหน้าให้นิ่งเรียบ ก่อนที่จะได้เห็นเตโชเดินเข้ามาให้ห้องน้ำผ่านกระจกใสที่เธอเพิ่งใช้ซ้อมบทขอหย่ากับเขาเมื่อกี้
“พี่เต?”
“ทำไมต้องทำหน้าตกใจขนาดนั้น นี่ผัวนะไม่ใช่ผี”
“ก็ลินทร์คิดว่าพี่เตจะค้างที่กรุงเทพ ทำไมถึงกลับมาเร็วคะ?”
“คิดถึงเมีย ไม่ได้กอดเมียแล้วมันนอนไม่หลับ ลินทร์เพิ่งถึงบ้านเหรอ วันนี้เลิกงานแล้วไปไหนมา?” คนได้ชื่อว่าเป็นสามีเข้ามาสวมกอดภรรยาไว้จากด้านหลัง ซุกใบหน้าลงคลอเคลียซอกคอขาวเนียน ไม่เพียงพอแค่นั้น ปัดผมลอนยาวให้พ้นทางแล้วกดจูบหนักแน่นทำรอยแดงซ้ำอีกที
“พี่เตอย่าค่ะ ลินทร์ไม่ชอบให้มันเป็นรอย” ไลลาลินทร์พยายามถอยห่าง แต่มิวายโดนเตโชกอดรัดแน่นกว่าเดิม เขาไม่ฟังความต้องการของเธอมาตั้งแต่ไหนแต่ไรอยู่แล้ว เวลาที่เธอบอกไม่ เขาจะทำสิ่งตรงกันข้าม เวลาที่เธอบอกต้องการอะไร เขาไม่เคยให้สิ่งนั้นกับเธอ
“แต่พี่ชอบ พี่ชอบให้ลินทร์มีรอยที่คอ มันเป็นสัญลักษณ์ว่าลินทร์มีเจ้าของแล้ว แล้วเจ้าของลินทร์ก็คือพี่” แค่แหวนเพชรเม็ดโตที่นิ้วนางข้างซ้ายมันไม่พอ ทั่วทั้งจังหวัดรู้หมดว่าไลลาลินทร์แต่งงานเป็นเมียไอ้เตโชคนนี้แล้ว แต่ทำไม…ทำไมไอ้พวกเวรตะไลสมควรตายมันยังชอบมองเมียเขาตาละห้อย!
บทล่าสุด
#102 บทที่ 102 บทพิเศษ 4.2
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#101 บทที่ 101 บทพิเศษ 4.1
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#100 บทที่ 100 บทพิเศษ 3.2
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#99 บทที่ 99 บทพิเศษ 3.1
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#98 บทที่ 98 บทพิเศษ 2.2
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#97 บทที่ 97 บทพิเศษ 2.1
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#96 บทที่ 96 บทพิเศษ 1.2
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#95 บทที่ 95 บทพิเศษ 1.1
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#94 บทที่ 94 47.2 ห้าสิบเปอร์เซ็นต์ของลินทร์มันมากมายเหลือเกิน
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026#93 บทที่ 93 47.1 ห้าสิบเปอร์เซ็นต์ของลินทร์มันมากมายเหลือเกิน
อัปเดตล่าสุด: 3/24/2026
คุณอาจชอบ 😍
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
พ่ายใจรัก
คนถูกว่าจูบไม่เป็นสับปะรดน้ำตาไหลพรั่งพรูด้วยความเจ็บใจ จนเผลอเงื้อมือเรียวขึ้นอีกครั้งอย่างลืมตัว
“ถึงคุณอยากจะตบผม แต่ผมคงไม่นึกอยากจะจูบคุณอีกหรอกครับคุณบุษบามินตรา”
“คุณ...มันเป็นพวกรังแกผู้หญิง”
“แล้วคุณคิดว่าหน้าผมมีไว้ให้ตบเล่นๆ หรือไงครับ คุณตบผมได้ผมก็จูบคุณได้เหมือนกัน และรู้เอาไว้เถอะ ว่าคุณเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมจูบแล้วไม่ได้เกิดอารมณ์พิศวาสอะไรขึ้นมาเลยสักนิด” เทวินทร์ตอกกลับด้วยคำพูดเชือดเฉือนพอกัน แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าที่พูดออกไปไม่ได้เป็นความจริง
เจ้าของดวงหน้างดงามจ้องหน้าเขาอย่างขุ่นเคืองใจ น้ำตาพานหยุดไหลเอาดื้อๆ นึกอยากจะตะกุยหน้าขาวๆ นั่นให้เป็นรอยนัก
ผู้ชายอะไรปากเสียแถมยังหลงตัวเอง!
เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
ลุ้นรักซีอีโอร้าย (Inevitable Love)
"ถ้ากลัวผมจะทำเหรอ?" ซีอีโอหนุ่มย้อนถามถามด้วยน้ำเสียงเรียกร้องสิทธิ์เต็มที่ "สรุปว่าเด็กในท้องนี่... ลูกของผมใช่ไหม?"
หนึ่งคืนที่ผิดพลาด... กลายเป็นความลับที่ตราตรึงไปชั่วนิรันดร์
‘ไพลิน พิทักษ์โยธิน’ ทายาทสาวพันล้าน คืนสุดท้ายในลอนดอนควรเป็นการเฉลิมฉลองการเรียนจบที่แสนหวาน แต่เธอกลับตื่นขึ้นมาบนเตียงของชายแปลกหน้าพร้อมกับความสาวที่สูญสลายไป
ไม่มีคำอธิบาย ไม่มีคำขอโทษ มีเพียงความละอายและความเจ็บปวดที่เธอฝังลึกไว้เพียงลำพัง
จนกระทั่งรอยผิดพลาดในคืนนั้นเริ่มงอกเงยขึ้นในครรภ์!
‘มาร์คัส แกร์ริสัน’ ซีอีโอหนุ่มผู้ยืนอยู่บนยอดของอาณาจักรเทคโนโลยีโรโบติกส์ระดับโลก เขาเป็นทั้งอัจฉริยะและปริศนา ร่ำรวยแต่เย็นชา ปิดกั้นหัวใจจากความรักมานานนับปี
ทว่าหญิงสาวแปลกหน้าในคืนนั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงรอยเล็บที่สลักลึกบนแผ่นหลังและความโหยหาที่กัดกินใจเขาจนไม่อาจลบเลือน
เมื่อโชคชะตาเหวี่ยงทั้งคู่ให้มาเจอกันอีกครั้งในฐานะคู่ค้าทางธุรกิจ มาร์คัสจำเจ้าของรอยเล็บบนแผ่นหลังได้แม่นยำตั้งแต่วินาทีแรก
ยิ่งเห็นหน้าท้องที่เริ่มนูนเด่น เขาก็ยิ่งมั่นใจว่านั่นคือเลือดเนื้อเชื้อไขของเขา
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ความรักที่หายไป
เขายังพาผู้หญิงที่ฉันเกลียดมาอยู่ต่อหน้าฉันแล้วพูดว่า "ลินทร์พิตาตั้งท้องแล้ว"
ทุกคนรู้ว่าฉันรักวรธันย์หมดหัวใจ เพื่อเขา ฉันยอมเสียสละทุกอย่างที่มี แม้กระทั่งทำให้ปลายนิ้วที่ใช้เล่นเปียโนของฉันบาดเจ็บอย่างถาวรเพื่อช่วยชีวิตเขา...
พวกเขาทุกคนหัวเราะเยาะฉัน แต่ฉันก็เซ็นเอกสารหย่าอย่างเด็ดเดี่ยวและจากไปตลอดกาล
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว













