บทที่ 50 25.2 ลินทร์เจ็บมากเลยพี่เต

“อื้อ!!!” ไลลาลินทร์พยายามดื้นสุดแรง พยายามจะงัดเอามือที่ปิดปากให้หลุดออก แต่มันไม่เป็นผล เธอสู้แรงของวายุภัทรไม่ได้เลย

 [มึงมันโง่ไอ้ยุ กูรู้ว่ามึงไม่กล้าทำอะไรลินทร์หรอก เพราะมึงรักลินทร์ เหมือนที่มึงพยายามเป็นลูกที่ดี ก็เพราะมึงรักและอยากได้การยอมรับ ความรักเป็นจุดอ่อนของมึง! เพราะอย่างนั้นกูถึง...