บทที่ 58 29.2 ตายทั้งเป็น!

“มึงมันคนระยำ! มึงจงใจฆ่ากู! ทั้งที่กูรักมึงยิ่งกว่าชีวิตตัวเอง! มึงสั่งให้ทำอะไรกูก็ทำทุกอย่าง! แต่แค่เพราะกูไม่อยากฆ่าคนแทนมึง! มึงเลยฆ่ากูซะเองไอ้ยุ!” รอยยิ้มหายไปจากใบหน้ากิ่งกานดา สิบกว่าปีก่อนเธอรักผู้ชายตรงหน้าด้วยหัวใจจริง ๆ แม้จะรับรู้ธาตุแท้ของมันแล้วแต่เธอก็ยังรัก มันใช้เธอทำแต่เรื่องเลว ...