บทที่ 86 43.2 ไอ้หมาบ้าจอมหลอกลวงกับยัยน่ารัก

“ชิ!” ไลลาลินทร์มองค้อนใส่เตโชทั้ง ๆ ที่น้ำตายังไหลออกมา เห็นแบบนั้นเตโชก็เอื้อมมือไปช่วยเช็ดน้ำตาให้เธอ

“พี่แม่งโคตรรักลินทร์เลย เห็นสภาพพี่ไหมลินทร์? พอไม่มีลินทร์เป็นเมีย พี่แม่งไม่ต่างอะไรจากหมาขี้เรื้อน ลินทร์ช่วยเวทนาพี่หน่อยได้ไหม? กลับมาให้ข้าวให้น้ำหมาที่น่าสงสารตัวนี้ได้ไหมลินทร์?” 

“ลินทร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ