บทที่ 94 47.2 ห้าสิบเปอร์เซ็นต์ของลินทร์มันมากมายเหลือเกิน

ตึง! ตึง! ตึง!

เข้าเดือนที่หกของการพยายามทำลูก เตโชที่คอยนับประจำเดือนของไลลาลินทร์อย่างใจจดใจจ่อรีบวิ่งขึ้นบันมาที่ชั้นบนบ้าน ตรงไปหยุดที่หน้าห้องน้ำแล้วเดินวนไปวนมาอยู่อย่างนั้น

“ลินทร์! เป็นไงบ้าง? ลินทร์ครับ! ได้ยินพี่ไหม?”

“...” ไร้การตอบรับจากคนเป็นเมีย เตโชไม่อยากถือวิสาสะเปิดประตูห้องน้ำเข้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ