บทที่ 12 หน้าที่ของนางบำเรอ

16:00 น. ร้านกาแฟใต้อาคารมูลนิธิ

กลิ่นกาแฟคั่วหอมกรุ่นไม่ได้ช่วยให้ความรู้สึกหนักอึ้งในใจของอลิชาเบาบางลงเลยแม้แต่น้อย เธอนั่งเหม่อมองแก้วชาเขียวเย็นที่น้ำแข็งละลายจนเจือจางมาพักใหญ่แล้ว

"ยายแป้ง เลิกทำหน้าเหมือนแบกโลกทั้งใบไว้คนเดียวได้แล้ว"

มีน เอื้อมมือมาหยิกแก้มเพื่อนสนิทเบาๆ เพื่อเรียกสติ "ฉ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ