พันธะร้ายทนายเถื่อน

พันธะร้ายทนายเถื่อน

พลอยชนา · เสร็จสิ้น · 101.7k คำ

537
ยอดนิยม
4.1k
การดู
51
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

"อย่าทำเหมือนรังเกียจ... ในเมื่อร่างกายของคุณมัน 'รั้ง' ผมไว้ไม่ยอมปล่อย"

พันธะร้ายทนายเถื่อน โดย Lady P.
พระเอกสายหื่น โหด และคลั่งการครอบครอง
พาคุณไปสัมผัสกับความวาบหวามที่ไร้ศีลธรรม ภายใต้หน้ากากทนายความผู้แสนเพอร์เฟกต์
ร่างกายที่แข็งแกร่งไร้รอยตำหนิ แต่พร้อมจะสร้างรอยรักให้คุณร้าวรานไปทั้งคืน...

ใครใจไม่ถึงห้ามกด! แต่ถ้าชอบความเสียวซ่านที่บีบคั้นหัวใจ... เจอกัน

บท 1

เสียงค้อนไม้กระทบแท่นบัลลังก์ดังกังวานขึ้นเพียงครั้งเดียว... หากแต่เป็นเสียงที่ตัดสินชะตากรรมทุกอย่างลงอย่างเฉียบขาดและเยือกเย็น มันดังก้องสะท้อนในความรู้สึกของอลิชา ราวกับเสียงค้อนที่ตอกตะปูลงบนฝาโลงศพแห่งความยุติธรรม

"...จึงยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้จำเลย พิพากษายกฟ้อง"

ในชั่วพริบตาที่สิ้นเสียงอ่านคำพิพากษา ห้องพิจารณาคดีที่เคยเงียบสงัดจนแทบจะได้ยินเสียงลมหายใจของคนข้างกาย พลันแตกสลายออกเป็นภาพความแตกต่างอย่างสุดขั้ว

ฟากหนึ่ง... คือภาพของกลุ่มคนที่เปี่ยมด้วยความรื่นเริงพึงพอใจ เสียงกอดรัดรำพันถึงความโล่งอกของจำเลยหนุ่มผู้มั่งคั่งที่หมุนตัวกลับไปหาครอบครัวด้วยรอยยิ้มอิ่มเอม รอยยิ้มที่กว้างขวางเสียจนมองไม่เห็นความเศร้าโศกของเพื่อนมนุษย์อีกกลุ่มที่เขาทิ้งรอยแผลไว้เบื้องหลัง

ทว่าอีกฟากหนึ่ง... กลับเป็นความเงียบที่หนักอึ้งราวกับมวลอากาศทั้งหมดถูกสูบหายไป มีเพียงร่างที่สั่นเทาเล็กน้อย เล็บที่จิกลงบนฝ่ามือจนขาวซีด และดวงตาที่จับจ้องไปยังความว่างเปล่าด้วยความรู้สึกอัดอั้นเหลือประมาณ

อลิชา สิริวงษ์ นั่งนิ่งอยู่ในกลุ่มคนผู้พ่ายแพ้นั้น เธอไม่ร้องไห้... ไม่ใช่เพราะหัวใจดวงนี้แข็งกระด้าง แต่เธอเรียนรู้มานานแล้วว่า น้ำตาสำหรับความอยุติธรรมนั้นมักมีรสขมเกินกว่าจะหลั่งออกมาให้ใครเห็นได้ง่ายๆ

เธอหันไปมองหญิงชราผู้เป็นแม่ของผู้เสียหายที่นั่งพังพาบด้วยความสิ้นหวัง ความสงสารขยับขึ้นมาเป็นความโกรธขึ้งที่สุกงอมอยู่ในใจ จนเธอไม่อาจข่มกั้นอารมณ์ไว้ได้อีกต่อไป

สายตาของเธอตวัดไปมองร่างสูงในชุดสากลสีเทาเข้มที่ยืนอยู่อีกด้านหนึ่งทว่าสิ่งที่ปรากฏแก่สายตากลับทำให้เธอรู้สึกถึงความผิดแปลกที่คุกคามหัวใจ

ยศภัทร วรินทร ไม่ได้ยืนอยู่เพียงลำพัง เขามีขบวนแถวที่จัดระเบียบมาอย่างประณีตประหนึ่งกองทัพขนาดย่อม

กวิน ชายหนุ่มท่าทางสุขุมในชุดสูทสีดำสนิทผู้เป็นมือขวา ก้าวเข้ามาประชิดกายพร้อมกับยื่นแท็บเล็ตและกระเป๋าหนังราคาแพงให้ด้วยกิริยานอบน้อม ทว่าแววตาของกวินกลับนิ่งเฉยและเย็นชาไม่ต่างจากเจ้านาย

นอกจากนั้นยังมีชายฉกรรจ์ร่างกำยำอีกสองคนในชุดสูทสีเดียวกันยืนขนาบข้าง แววตาคมกริบภายใต้กรอบหน้าเรียบเฉยนั้นกวาดมองไปรอบห้องอย่างระแวดระวัง มือของพวกเขาประสานไว้ด้านหน้าในท่าทางที่พร้อมจะจู่โจมหรือป้องกันได้ในเสี้ยววินาที

นี่มันทนายความ... หรือมาเฟียกันแน่

อลิชาตั้งคำถามในใจด้วยความรู้สึกขยะแขยง แค่มาว่าความในศาล ยังต้องมีบอดี้การ์ดคอยคุมซ้ายขวาอย่างกับเจ้าพ่อ

ยศภัทรบรรจงกลัดกระดุมเสื้อสูทเม็ดสุดท้ายด้วยกิริยาที่สุขุมละเมียดละไม เขาพยักหน้าให้ลูกความเพียงนิดก่อนจะหันหลังเดินนำขบวนออกไปจากห้องพิจารณาคดี โดยมิได้พินิจดูร่องรอยความสูญเสียของอีกฝ่ายแม้เพียงหางตา

ความเมินเฉยนั้นเองที่ทำให้เลือดในกายของอลิชาเดือดพล่าน

"คุณยศภัทร!"

เสียงของเธอดังพุ่งผ่านความวุ่นวาย ยศภัทรหยุดก้าวเดินเพียงนิด ทันใดนั้นบอดี้การ์ดทั้งสองคนกลับขยับกายเข้าขวางหน้าเธอไว้ทันทีราวกับกำแพงมนุษย์ที่ไร้ความรู้สึก

"ถอยไป!" อลิชาสั่งเสียงกร้าว ทว่าชายร่างยักษ์กลับไม่ไหวติง จนกระทั่งกวินยกมือขึ้นเป็นสัญญาณเชิงปราศรัย บอดี้การ์ดจึงยอมขยับออกเพียงพอให้เธอได้เผชิญหน้ากับชายหนุ่มผู้ทรงอำนาจ

ยศภัทรค่อยๆ เอี้ยวตัวกลับมามองช้าๆ เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาดูเรียบเฉยและเย็นชาอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

"คุณอลิชา สิริวงษ์..." เขาขานชื่อเธอด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำราบเรียบ "จากมูลนิธิสังคมสงเคราะห์... มีธุระอะไรกับผมเหรอครับ?"

"ไม่ต้องมาทำเป็นพูดดีกับฉัน!" อลิชาก้าวเข้าไปหยุดยืนเบื้องหน้าเขา เธอต้องแหงนหน้ามองด้วยความสูงที่ต่างกัน "คุณรู้อยู่เต็มอกว่าใครเป็นคนผิด คุณเห็นหลักฐานวงจรปิดก่อนที่มันจะหายไปอย่างน่ามหัศจรรย์... แล้วคุณยังกล้ายืนทำหน้าตาเฉยชาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแบบนี้ได้ยังไง? หรือต้องมีบอดี้การ์ดล้อมรอบแบบนี้ถึงจะรู้สึกปลอดภัยเวลาที่ต้องเหยียบย่ำความถูกต้อง?"

ยศภัทรยิ้ม... แต่มันไม่ใช่รอยยิ้มที่แสดงความยินดี หากแต่เป็นรอยยิ้มของคนที่มองเห็นความโสมมของโลกจนด้านชา

"ในกระบวนการยุติธรรม... อะไรที่พิสูจน์ไม่ได้ เขาไม่เรียกความจริงหรอกครับคุณอลิชา" เขาโน้มตัวลงมาเล็กน้อยจนได้กลิ่นน้ำหอมบุรุษราคาแพง "ในศาลเราคุยกันด้วยหลักฐาน ไม่ใช่ใช้ความรู้สึกมาตัดสิน... เก็บความเมตตาอันสูงส่งของคุณไว้ใช้ในโลกในฝันที่คุณอยากให้เป็นเถอะครับ"

"คุณมันไม่ใช่ทนายที่มีจรรยาบรรณ..." อลิชาได้ยินเสียงตัวเองสั่นพร่า "คุณมันก็แค่โจรใส่สูทที่หากินบนหยาดน้ำตาของคนที่เขาไม่มีอำนาจมาสู้กับทนายมาเฟียอย่างคุณ"

คำว่า 'โจร' และ 'มาเฟีย' ทำให้นัยน์ตาของกวินวาวโรจน์ขึ้นด้วยความไม่พอใจ ทว่ายศภัทรกลับยกมือขึ้นปรามคนของเขาไว้ด้วยท่าทางเรียบเฉย

แล้วเขาก็เป็นฝ่ายก้าวเข้าไปหาเธอเสียเอง... เพียงก้าวเดียวทว่ากลับคุกคามจนอลิชาสัมผัสได้ถึงรังสีแห่งอำนาจที่แผ่ออกมา

เธอถอยหลังโดยไม่รู้ตัวจนแผ่นหลังพิงเข้ากับเสาหินอ่อนต้นใหญ่ และพบว่าตนเองตกอยู่ในอาณาเขตที่เขาครอบคลุมไว้หมดสิ้น โดยมีชายฉกรรจ์ชุดดำยืนล้อมปิดทางถอยไว้ทุกด้าน

ยศภัทรโน้มใบหน้าลงมาจนอยู่ใกล้เพียงไม่กี่นิ้ว กลิ่นน้ำหอมบุรุษราคาแพงที่มีไอเย็นจางๆ ลอยมาปะทะจนอลิชาต้องกลั้นลมหายใจ

"อุดมการณ์ที่คุณหวงแหน..." เขาพึมพำช้าๆ นัยน์ตาสีนิลจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธออย่างดูแคลน  "มันก็แค่เครื่องประดับของคนอ่อนแอ"

"..."

"ในโลกของผม... ผู้ชนะคือคนเขียนความถูกต้อง จำเอาไว้"

"แล้วคุณอยู่กับความมืดดำแบบนั้นได้ยังไง? โดยไม่รู้สึกผิดชอบชั่วดีเลยสักนิดเดียวเหรอ?"

ยศภัทรนิ่งไปอึดใจหนึ่ง อลิชาทันสังเกตเห็นประกายไฟบางอย่างวาบผ่านดวงตาคู่นั้นไป... มันรวดเร็วและลึกลับเกินกว่าจะอ่านออก ก่อนที่เขาจะเหยียดยิ้มเย็นชาออกมาอีกครั้ง

"รักษาความ 'โลกสวย' ของคุณไว้ให้ดีเถอะครับ" เขาขยับเข้าใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่รินรด

"ระวังเถอะ วันหนึ่งโลกสวยๆ ของคุณมันจะแตกสลายคามือจนมองหาชิ้นดีไม่ได้... และเมื่อถึงเวลานั้น คุณอาจจะเป็นฝ่ายที่ต้อง 'คลานเข่า' มาอ้อนวอนขอร้องโจรอย่างผมเอง"

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง

พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง

48.5k การดู · เสร็จสิ้น · ลินญาร์
​"เปลี่ยนพยาบาลมากี่คนก็ทนฉันไม่ได้สักคน เธอก็เตรียมตัวเก็บกระเป๋าได้เลย!"
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
​ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
พลาดรักร้ายนายวิศวะ

พลาดรักร้ายนายวิศวะ

360.2k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"เธอมันก็แค่น้องสาวของผู้หญิงขายตัว ที่หาวิธีทำให้ฉันสนใจไม่ได้ เธอก็วิ่งไปหาคนอื่น"

"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที

"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด

"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ

"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"

"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด

!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด

ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน

"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
อริรักท่านประธาน

อริรักท่านประธาน

239k การดู · เสร็จสิ้น · Jiraporn
เขาคือท่านประธานมาเฟียที่กระหายความ 'อยากเอาชนะ'
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง

เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
ภรรยาลับของคุณหมอปัณ

ภรรยาลับของคุณหมอปัณ

15.1k การดู · เสร็จสิ้น · โกลัญญา
“ชีวิตฉันไม่มีทางเลือก แต่ไม่เคยขอให้ใครเหยียบย่ำหัวใจ”
นภัสสรยอมแลกศักดิ์ศรีเพื่อชีวิตแม่
ขณะที่หมอปัณ… ผู้ชายเย็นชาที่ไม่เชื่อในความดีของใคร กลับลงโทษเธอจากความเข้าใจผิดในคืนหนึ่งที่เปลี่ยนชะตาไปตลอดกาล
เขาเรียกเธอว่า... ผู้หญิงหน้าเงิน แต่กลับกักขังเธอไว้ข้างกายด้วยเงินและความปรารถนา
เมื่ออดีต ความลับ และเด็กในท้องปรากฏขึ้น ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อ… จะกลายเป็นความรัก หรือพันธะที่ไม่มีวันหลุดพ้น
นิยายดรามาร้อนแรง จากความแค้น สู่รักที่เจ็บที่สุด
กับดักรักท่านประธาน

กับดักรักท่านประธาน

7.4k การดู · เสร็จสิ้น · แอดมินตัวกลม
คนอย่างอีหญิงบอกไว้เลยว่าเลิกก็คือเลิกบอกแล้วไงวะว่าคนอย่างอีหญิงเนี่ยนะ เสียใจได้แต่ว่าไม่แคร์ ที่ควรทำก็คือหาใหม่ใหญ่กว่าเดิมแค่นั้น ผัวที่ดีคือผัวใหม่ผัวเก่าก็แค่ขยะที่ทิ้งไปแล้วไม่มีวันเก็บกลับมา
โซ่สวาทร้อนรัก

โซ่สวาทร้อนรัก

440.9k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“ใครบอกให้คุณแต่งตัวแบบนี้หึ อยากจะโชว์ให้คนอื่นเห็นหรือไง ว่านมตัวเองมันใหญ่น่ะห้ะ”
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”

คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์

เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์

22.4k การดู · เสร็จสิ้น · Fortune_289
เธอเป็นเด็กเลี้ยงของเขา
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ

เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
พิษรักร้าย Toxic love

พิษรักร้าย Toxic love

89k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"พี่ริก" นินิวเรียกคนที่เข้ามาในห้องเธอ ฉันอยากจะกรี๊ดและกัดลิ้นตัวเองให้ขาด ฉันลืมไปสนิทว่าริกเป็นคนที่เข้าออกคอนโดของเธอได้อย่างง่ายดาย

"ออกไป ถ้าไม่อยากโดนข้อหาบุกรุกห้องคนอื่นในยามวิกาล" นินิวบอกริกมาเสียดังด้วยสีหน้าโกรธจัด ที่ริกเข้าห้องเธออย่างถือวิสะ

"ไม่ไป ในเมื่อที่นี่คือห้องเมียฉัน ทำไมฉันต้องออก" ร่างสูงบอกมาด้วยเสียงแข็งด้วยความไม่พอใจ

"ห้องฉันไม่ใช่ห้องของยัยโมเน่ เมียคนปัจจุบันของพี่ ถ้าพี่ยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้างก็ออกไปจากห้องฉันคะ" แต่ริกกับไม่สนใจคำพูดนินิวเลยซักนิด ร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า นินิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับจับที่ชายผ้าขนหนูเอาไว้แน่นขึ้น เพราะคนตรงหน้านั่นดูอันตรายสำหรับเธอ

"อย่านะพี่ริก เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" นินิวบอกมาด้วยเสียงสั่นเพราะสายตาที่เขามองเธอมามันน่ากลัวมากจริงๆ

"ชอบฉันไม่ใช่เหรอ เอาฉันแล้วจะไปอ่อยคนอื่น อีกทำไม ฉันเห็นเต็มสองตาว่าเธอจูบกับไอ้ไทม์"

"ในเมื่อพี่เห็นเช่นนั้น พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียสิ ฉันจะอ่อยจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม ฉันบอกพี่ไม่กี่ร้อยครั้งแล้วว่าเราเลิกกันแล้ว เพราะพี่มันเลว ฉันเลยไม่อยากได้พี่แล้ว "
กับดักรักท่านประธานจอมหวง

กับดักรักท่านประธานจอมหวง

111.7k การดู · เสร็จสิ้น · พลอยชนา
เมื่อนักศึกษาจิตวิทยาเด็กสู้ชีวิต ต้องเอาตัวมาขัดดอกเพื่อล้างหนี้ห้าล้านบาทในฐานะ 'พี่เลี้ยงและแฟนกำมะลอ' ของท่านประธานจอมเย็นชา แต่ความใกล้ชิดกลับละลายน้ำแข็งในใจซาตานหนุ่ม จนเขายอมทำทุกทางเพื่อเปลี่ยนสัญญาทาสให้กลายเป็นทะเบียนสมรส
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

481.2k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

200.5k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
"คุณ! ข่มขืนฉัน!"
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

698.5k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!