บทที่ 75 โลกใบใหม่ของแม่

คำพูดเรียบๆ ของอุ๊ยคำวนเวียนอยู่ในหัวของอลิชาตลอดคืน เธอเดินกลับบ้านพักครูด้วยหัวใจที่สับสน ทว่าจู่ๆ อาการเวียนหัวอย่างรุนแรงก็เข้าจู่โจมจนเธอต้องเกาะเสาบ้านไว้แน่น กลิ่นควันไฟจากฟืนที่เคยรู้สึกหอม กลับกลายเป็นกลิ่นเหม็นคาวที่ชวนให้คลื่นไส้จนแทบพะอืดพะอม!

อุ้ก! อลิชาพุ่งตัวไปที่พุ่มไม้ข้างทาง โก่งค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ