บทที่ 8 สองโลกสองตัวตน

แสงแดดยามเช้าที่ลอดผ่านม่านทึบแสงเข้ามาแยงตา ปลุกให้ อลิชา ตื่นขึ้นจากห้วงนิทราอันแสนสั้น

หญิงสาวขยับตัวเพียงเล็กน้อย แต่ความเจ็บร้าวก็แล่นปราดไปทั่วร่างราวกับถูกรถท่อนซุงทับ โดยเฉพาะช่วงล่างที่ระบมจนแทบขยับขาไม่ได้ ความรู้สึกปวดหนึบที่กลางกายย้ำเตือนให้รู้ว่า เรื่องราวเมื่อคืนไม่ใช่ฝันร้าย... ...