บทที่ 49 ครอบครัวที่เราเลือกได้เอง

เช้าวันเสาร์ที่ร้าน ‘ธิชา มาลัยศิลป์’                             

ปานชีวานั่งอยู่บนแคร่ไม้ไผ่ตัวเก่ง มือจับเข็มขนาดยาวร้อยอุบะดอกรักและดอกมะลิช่วยเพื่อนทำงาน แต่สายตากลับเหม่อลอยออกไปนอกร้าน

ภาพแผงอกกว้าง สัมผัสอุ่นวาบ และรสจูบเร่าร้อนที่ริมสระว่ายน้ำที่ระยอง ยังคงฉายวนซ้ำไปซ้ำมาในหัวราวกับแผ่นเส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ