บทที่ 57 นางฟ้าของสิงโต

วิษณุกัดกรามแน่นจนนูนเป็นสัน ท่าทียโสและรอยยิ้มจอมปลอมของเธอทำให้ความหงุดหงิดในใจเขาปะทุขึ้นมาอีกครั้ง เขาเกลียดที่เธอพูดย้ำเรื่องเงินแสนห้า เกลียดที่เธอทำเหมือนทุกอย่างเป็นแค่ธุรกิจ

“ไม่ต้องแก้... งานนี้ถือว่าผ่าน”

วิษณุปิดแฟ้มเอกสารลงเสียงดัง ปึก!

“ส่วนช่วงบ่ายนี้... คุณช่วยเคลียร์ตารางงานให้ผม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ