บทที่ 12 ไม่ได้โกหก

เจ้าคุณ

“ชา!” ผมเรียกณิชาออกไปหลังจากขับรถตามออกมาและเห็นเธอเดินเหม่อร้องไห้มาตลอดทาง ผมรีบขับนำไปด้านหน้าแล้วจอดรถก่อนจะลงจากรถแล้วเรียกเธอ

“.....” แต่พอณิชาเห็นผมเข้า เธอก็มีอาการตกใจก่อนจะหันตัวเพื่อวิ่งหนีไปอีกครั้งทันที ผมเลยรีบวิ่งไปจับเธอไว้ก่อน

“ชา ฟังคุณก่อน ขอร้อง” ผมอ้อนวอนณิชาออกไป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ