บทที่ 52 ผู้บุกรุก (2)

แต่เป็นเขาเองที่หน้าหงาย เพราะท้ายที่สุดแล้วพนักงานที่ยืนเรียงรายไม่มีสร้อยสน ... ไม่มีใครเป็นสร้อยสนเลย

พรนับพันได้แต่ถอนหายใจออกมา คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างช่วยไม่ได้ ไม่น่าเชื่อเลยว่ามันเป็นไปได้อย่างไร เธอจะหายไปไหน มันต้องไม่เป็นอย่างนี้ซี่ เพราะเมื่อวานเขาก็เห็นและก็มั่นใจด้วย ว่าผู้หญิงคนนั...