บทนำ
ก็แค่อดีตลูกติดเมียของพ่อ
แน่นอนอยู่แล้วว่าเขาจะทำอะไรกับเธอก็ได้
สี่ปีก่อน ....
สร้อยสนหนีออกจากบ้าน พร้อมกับมีเด็กนี่ติดท้องไป
แล้วตอนนี้มันจะเป็นอะไร ถ้าเขาจะทวงของของเขาคืน!
"คุณวิช! คืนลูกมาให้สร้อยเถอะ อย่าทำแบบนี้"
"อยากได้คืนเหรอ? อ้อนวอนสิ คุกเข่าร้องไห้ กราบแทบเท้า ... ทำเหมือนที่ฉันเคยทำกับเธอไง!!
แต่ถ้าทำไม่ได้ ก็ใช้ดีลเดิมไหม? นอนกับฉัน แล้วฉันจะยอมทำทุกอย่างที่เธอต้องการ"
บท 1
บ้านหลังนี้เหรอ? ... ที่เธอจะต้องอยู่อาศัยนับจากนี้ไป
จะรอดไหม? สร้อยสนคิดในใจ ระหว่างที่เดินตามร่างบอบบางของคนเป็นแม่เข้าไปในบ้านที่หลังใหญ่โตราวกับคฤหาสน์ หวั่นใจตั้งแต่ยังไม่ทันได้เริ่มต้นใช้ชีวิตอยู่ในนี้เลยด้วยซ้ำ จะรอดไหมคือคำถาม ... ที่หมายความว่าเธอกับแม่จะมีโอกาสได้อยู่ในนี้อีกนานหรือเปล่า เพราะดูเหมือนว่าเจ้าของบ้านหลังใหญ่ มีอำนาจในการเลือกสรรคนที่จะมาอยู่เคียงข้างกาย เขาสามารถเลือกใครก็ได้ แล้วทำไมต้องเป็นหม้ายผัวตายอย่างแม่เธอกัน?
“นี่ไง ห้องของสร้อย สวยถูกใจไหม?”
อรุณพูดออกมาอย่างตื่นเต้น ยามที่เปิดประตูห้องนอนห้องใหญ่ที่เตรียมไว้ให้กับลูกสาวคนเดียวของนาง มือเรียวของหญิงสาววัยห้าสิบเอื้อมไปจับข้อมือของผู้เป็นลูก ก่อนจะชักจูงให้สร้อยสนเดินเข้าไป ด้วยความภาคภูมิใจที่อีกคนไม่ค่อยอินไปกับมันสักเท่าไหร่
สร้อยสนไม่ได้ยิ้มออกมา แม้ภาพข้างหน้าจะเป็นเตียงกว้างที่ปูด้วยผ้าสีขาวสะอาดสะอ้าน ใหญ่โตราวกับเตียงของเจ้าหญิงในพระราชวัง รอบ ๆ ข้างเป็นโต๊ะเครื่องแป้งที่มีเครื่องประทินโฉมวางเรียงราย มีโทรทัศน์จอยักษ์เครื่องใหญ่ มีเครื่องปรับอากาศ มีโคมไฟระย้า มีทุกอย่างที่สวยงามและมองแวบเดียวก็รู้ว่าราคาแพงเหลือเกิน
“ไม่ชอบเหรอ” คนเป็นแม่เอ่ยถาม ซึ่งสร้อยสนไม่ได้ตอบ
แต่เธอก็ไม่อยากปฏิเสธความหวังดีของท่านด้วยอาการเฉยเมยขนาดนั้น หญิงสาวจึงเดินไปยังโต๊ะทำงาน ที่มีคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะจอใหญ่ เป็นยี่ห้อผลไม้ชื่อดังที่เธอไม่คิดฝันว่าจะซื้อมาใช้
เธอเดินเข้าไปจับต้องมัน ก่อนจะเปิดขึ้นมาให้คนมองชื่นใจ “ชอบค่ะ สร้อยกำลังเก็บเงินซื้อรุ่นนี้อยู่พอดี”
“จริงเหรอ” นางอรุณยิ้มร่า ขณะที่โผเข้าไปหาลูกสาวคนเดียว “เครื่องนี้คุณลุงเป็นคนหามาให้ด้วยตัวเองเลยนะ ไม่ได้มีแค่นี้ แต่ยังมีนี่ด้วย”
พูดจบนางก็เปิดลิ้นชักเพื่อโชว์ของอีกอย่าง ที่พอเปิดออกมาสร้อยสนก็ต้องร้อง หึ ขึ้นมาในใจ เมื่อในนั้นเป็นแมคบุ๊คเครื่องใหญ่ ยี่ห้อเดียวกันกับเครื่องที่ตั้งวางอยู่บนโต๊ะ
“อันนี้เผื่อสร้อยจะออกไปเขียนงานข้างนอกไง แม่แค่บอกไปว่าสร้อยเป็นนักเขียน ที่เหลือคุณลุงก็จัดการให้ทุกอย่าง”
“ขอบคุณค่ะแม่” สร้อยสนยกมือไหว้ ไม่ปฏิเสธของที่เธอได้รับ แม้จะรู้สึกว่ามันเกินงาม รับรู้ว่ามันไม่จำเป็นขนาดนั้น นักเขียนอย่างเธอแค่มีแล็บท็อปเล็ก ๆ ที่ประสิทธิภาพไม่ต้องสูงเว่อร์วัง เท่านี้ก็ทำงานได้ ไม่จำเป็นต้องใช้ของแพงขนาดนี้
เธอคิดอย่างนั้น แต่ก็ไม่อยากบอกให้คนเป็นแม่เสียใจ เธอรู้ว่าของเหล่านี้เป็นของที่คนเป็นแม่อยากมอบให้ เพราะที่ผ่านมา ตอนที่ท่านยังไม่แต่งงานใหม่ เราสองคนแม่ลูกก็อยู่ตามอัตภาพ สร้อยสนไม่เคยเรียกร้องอะไร ไม่เคยอยากได้ในสิ่งที่ท่านไม่มีปัญญา อย่างคอมพิวเตอร์หรืออะไรก็ตามที่เธอต้องใช้ เธอก็ทำงานเก็บเงินและหาซื้อมันมาด้วยตัวเอง
นางอรุณเองก็ยิ้มออกมา สบายใจเมื่อลูกสาวไม่ปฏิเสธสิ่งของพวกนี้ แม้จะผิดหวังต่อท่าทีของสร้อยสนอยู่บ้าง แต่นางก็ไม่เคยคาดหวังให้ลูกต้องเนื้อเต้นเป็นปลากระดี่ได้น้ำ เข้าใจดีด้วยว่าลูกสาวคนนี้เป็นคนเก็บงำสีหน้า ถึงแม้ว่าจะตื่นเต้นดีใจ แต่ก็ไม่แสดงออกมา ดังนั้นแค่ลูกยอมรับมันไป ไม่บอกปัดเหมือนทุกครั้ง แค่นี้เธอก็ดีใจแล้ว
“กระเป๋าเสื้อผ้าของสร้อย แม่ให้คนมาจัดการหมดแล้วนะ”
สร้อยสนชะงัก คราวนี้คิ้วสวยกับชนกันด้วยความไม่พอใจ “ความจริงไม่ต้องลำบากคนอื่นก็ได้นี่คะ”
ต่อให้ของที่เธอมีจะไม่ได้เยอะมาก แต่หญิงสาวก็ไม่ชอบใจ เพราะเสื้อผ้าของเธอมันเป็นของส่วนตัว ที่ไม่ควรเป็นหน้าที่รับผิดชอบของใคร เข้าใจว่าตอนนี้แม่มีคนรับใช้ มีคนให้รองมือรองเท้ามากมาย แต่เธออยากบอกไปนัก ว่าอย่าลืมตัว และก็อย่าลืมที่จะนึกถึงวันที่ผ่านมา หรือแม้แต่วันข้างหน้าก็อย่าลืมคิดเผื่อถึงมันเด็ดขาด
ในเมื่อตอนนี้ ไม่มีอะไรที่มาการันตีได้เลยว่า สิ่งที่ท่านได้รับจากผู้เป็นสามี มันจะจีรังยั่งยืนไปถึงเมื่อไหร่ หากวันใดที่ท่านหมดความหมาย ความชื่นชอบที่มีแต่แรกหมดไป วันนั้นอาจยากเกินกว่าที่จะทำใจเลยก็ได้
“ไม่ลำบากหรอก มันเป็นหน้าที่ของเขาด้วยซ้ำ” นางรู้ว่าลูกไม่พอใจ แต่ก็ไม่อยากยอมรับ เมื่อได้มาอยู่ตรงนี้แล้ว สร้อยสนเองก็ต้องเปลี่ยนพฤติกรรม “สร้อย ... ตอนนี้สถานะของเราสองคนเปลี่ยนไปแล้วนะ ต่อจากนี้ไปสร้อยอยากทำอะไรสร้อยทำไปเลยนะลูก ไม่ต้องกลัวแล้วว่าเราจะลำบากเหมือนแต่ก่อน”
ไม่สิ ... แม่ต้องรู้ว่าเธอไม่ได้กังวลในส่วนนั้น ที่ผ่านมาเธอไม่ได้อยู่อย่างสบาย ต้องทำงานหาเงินระหว่างที่ฝึกเป็นนักเขียนก็จริง แต่เธอไม่ได้กลัวว่าจะต้องกลับไปลำบาก ที่เธอเป็นห่วงตอนนี้ คือการที่แม่จะหลงลืมตัวต่างหาก แม่ลืมไปแล้วหรือเปล่าว่าตัวเองไม่ได้สาวเหมือนแต่ก่อน อาจจะสวยก็จริง แต่มันก็ไม่จีรังขนาดที่ว่าจะคงอยู่ตลอดไปได้ แล้วถ้าหากวันใดก็ตามที่เจ้าของบ้านเขาเบื่อหน่าย วันไหนที่เขาไม่ต้องการให้แม่เคียงข้าง
วันนั้น หากต้องกลับไปใช้ชีวิตอยู่เหมือนเดิม แม่จะทำยังไง
“ค่ะแม่” แต่พูดไปก็เปลืองแรงเปล่า มาถึงขนาดนี้แล้วท่านเองก็คงไม่ยอมทำความเข้าใจ สร้อยสนจึงตอบรับไป ยอมรับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นแต่โดยดี
ไม่เป็นไรหรอก หากท่านมีความสุขกับภาพมายาจอมปลอมนี้ เธอก็จะไม่ว่าแต่เธอคงไม่มัวเมาไปกับมันด้วย ถือว่านี่เป็นโอกาสได้เริ่มต้นใหม่ทำในสิ่งที่ตัวเองรักก็แล้วกัน ที่ผ่านมา ที่เธอไม่ได้ทุ่มเทให้มัน วันนี้ก็ขอตั้งใจ ขอทำตามความฝัน สร้อยสนจะพยายามสร้างทุกอย่าง ทำมันให้ดีที่สุด โดยไม่ต้องคิดถึงปากท้องเหมือนที่ผ่านมา
ต้องรีบสร้างตัว ระหว่างนี้เธอต้องเข้าสู่หมดที่จริงจัง เธอจะตั้งใจทำงาน จากนั้นก็เตรียมการให้ตัวเอง เผื่อวันไหนที่สิ่งที่คาดคิดมันเกิดขึ้นจริง เธออาจเป็นที่พึ่งเดียวที่ท่านเหลืออยู่ก็ได้
บทล่าสุด
#80 บทที่ 80 บทส่งท้าย
อัปเดตล่าสุด: 7/31/2026#79 บทที่ 79 เข้าใจ (4)
อัปเดตล่าสุด: 7/31/2026#78 บทที่ 78 เข้าใจ (3)
อัปเดตล่าสุด: 7/31/2026#77 บทที่ 77 เข้าใจ (2)
อัปเดตล่าสุด: 7/31/2026#76 บทที่ 76 เข้าใจ (1)
อัปเดตล่าสุด: 7/31/2026#75 บทที่ 75 เผชิญหน้า (2)
อัปเดตล่าสุด: 7/31/2026#74 บทที่ 74 เผชิญหน้า (1)
อัปเดตล่าสุด: 7/31/2026#73 บทที่ 73 หลานปู่ (3)
อัปเดตล่าสุด: 7/31/2026#72 บทที่ 72 หลานปู่ (2)
อัปเดตล่าสุด: 7/31/2026#71 บทที่ 71 หลานปู่ (1)
อัปเดตล่าสุด: 7/31/2026
คุณอาจชอบ 😍
คลั่งรักลูกหนี้
กลางวันเธอจึงต้องทำงานในไร่
ส่วนกลางคืน
เธอต้องทำงานบนเตียง
จนกว่าเจ้าของเงินกู้ก้อนใหญ่อย่างเขา
‘จะพอใจ’
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ
คนหนึ่งชอบหยอกเย้า อีกคนชอบตอกกลับ จากการร่วมทางอย่างไม่เต็มใจ ทั้งสองกลับต้องเผชิญเรื่องราวในยุทธภพด้วยกัน ตั้งแต่เหล่าจอมยุทธ์ผู้หยิ่งผยอง ไปจนถึงกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อสำนักเล็ก
ยิ่งเดินทาง กู้ฉางเฟิงยิ่งมองเห็นบาดแผลที่ซ่อนอยู่ใต้ความเย็นชาของนาง ส่วนไป๋รั่วหลีก็เริ่มพบว่า บุรุษเจ้าสำราญผู้นี้ไม่ได้มีดีแค่ฝีมือและวาจาชวนหงุดหงิด แต่ยังรู้จักเคารพการตัดสินใจของนาง ไม่คิดครอบครองหรือบังคับให้นางเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ทว่า สำหรับสตรีที่รักอิสระยิ่งกว่าชีวิต การเปิดใจให้ใครสักคนกลับยากยิ่งกว่าการรับมือกับยอดฝีมือ และสำหรับบุรุษที่ไม่เคยคิดผูกมัดตัวเอง การรักใครโดยไม่เหนี่ยวรั้งอาจเป็นบทเรียนที่ยากที่สุด
เมื่อจอมยุทธ์เจ้าสำราญต้องรับมือกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ ศึกครั้งนี้ผู้ใดจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน ระหว่างคมกระบี่ที่ไร้ความปรานี กับหัวใจที่เริ่มหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว?
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว
เพียงราตรีเดียว…เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำด้วยเงินหนึ่งใบ เพียงราตรีเดียว…เขากลายเป็นพ่อของเด็กชายคนหนึ่ง โดยไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีเลือดเนื้ออยู่บนโลกนี้
ขวัญแก้วเคยเชื่อว่าความอ่อนโยนในคืนนั้นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งเช้าวันต่อมา ปริญ ธาราปรินทร์ วางเช็คไว้ข้างเตียง พร้อมถ้อยคำที่ทำให้ศักดิ์ศรีของเธอแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
เธอจากไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย และของขวัญชิ้นเดียวจากค่ำคืนนั้น…คือลูกชายที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก
หลายปีผ่านไป เขากลับมาพบเด็กชายหน้าตาเหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อน เลือดในกายทำให้เขาอยากทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่บาดแผลในใจของเธอ ทำให้เขาได้รู้ว่า…บางครั้งการมีสายเลือดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าจะมีสิทธิ์ในหัวใจบางครั้งคำว่าขอโทษ ก็สายเกินกว่าจะลบทุกหยดน้ำตา และบางครั้ง ผู้ชายที่เคยใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งชีวิตพิสูจน์ว่าเขาไม่คู่ควรกับการให้อภัยง่าย ๆ
เขาเคยทำให้เธอหนีไปพร้อมลูก ครั้งนี้เขาจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่คือ การยืนรอ…แม้ไม่รู้ว่าเธอจะหันกลับมาอีกหรือไม่
จากราตรีเดียวที่เคยเป็นตราบาป สู่ความรักทั้งชีวิตที่ต้องแลกด้วยน้ำตา การชดใช้ และหัวใจที่ยอมแพ้ต่อกันอย่างแท้จริง
ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน
ซูจิ่วหนิง อดีตนักกีฬายิงปืนระดับชาติ ไม่คิดยอมก้มหัวให้โชคชะตา เธอจะใช้ฝีมือยิงปืน ไหวพริบทางการค้า และสองมือของตัวเอง พลิกโรงเตี๊ยมซอมซ่อให้กลายเป็นกิจการที่ไม่มีใครกล้าเหยียบย่ำง่าย ๆ ต่อให้ต้องเผชิญเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล หนี้สินที่เต็มไปด้วยข้อกังขา หรือเกมสกปรกจากคนที่คิดว่าตนมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง เธอก็จะสู้จนถึงที่สุด!
แต่สิ่งที่รับมือยากที่สุดกลับไม่ใช่ศัตรู หากเป็นจ้านถิงเซียว เจ้าพ่อเหมืองทองผู้เย็นชาและคุ้นเคยกับการออกคำสั่ง ชายที่มีทั้งเงิน อำนาจ และความสามารถจะมอบทุกอย่างให้เธอได้…ยกเว้นการบังคับให้เธอรักเขา
เมื่อหญิงสาวไม่ยอมเป็นสมบัติของใคร และชายผู้เคยคิดว่าทุกอย่างซื้อได้ต้องเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ครอบครอง เรื่องราวของหนี้แค้น ธุรกิจ และหัวใจจึงเริ่มต้นขึ้น
เพราะตำแหน่งนายหญิงแห่งแดนเถื่อน ไม่ได้ได้มาจากการยืนข้างเจ้าพ่อ แต่ได้มาจากการสร้างอาณาจักรด้วยมือของตัวเอง!
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต













