บทที่ 6 ผู้บุกรุก (2)

ไหนจะไวน์ที่แอบจิบระหว่างทานข้าวอีก แม้ไม่มาก เพราะเป็นคนที่ไม่ดื่ม แต่ด้วยความที่อยากลองขอเลยซัดไปหลายอึก พอเจออย่างนั้นก็ทำเอามึนได้เหมือนกัน ดังนั้นพอหัวถึงหมอนปุ๊บ หญิงสาวก็หลับเป็นตาย รู้สึกตัวอีกครั้งตอนที่ตกอยู่ในความฝันแสนประหลาด สร้อยสนยิ้มออกมาเมื่อสัมผัสที่ได้รับในนั้นมันช่างอ่อนหวานเหลือเกิน ไม่น่าเชื่อก็ต้องเชื่อ ว่าเธอกำลังฝันว่าตัวเองโดนจูบ เป็นการจูบแบบล้ำลึก ตามแบบฉบับที่เธอชอบเขียนในนิยายที่ตัวเองแต่ง แต่ไม่เคยมีโอกาสสักครั้งที่ได้รับมัน

ก็แน่ล่ะสิ... เธอยังเวอร์จิ้นนี่ ตั้งแต่เกิดมาเป็นคน ยังไม่เคยจะถูกชายใดแตะต้องเนื้อตัวเลยสักครั้ง ไม่ใช่ว่าเรียบร้อย ไม่ได้เป็นคนที่รักนวลสงวนตัวขนาดนั้น เพียงแต่ไม่มีโอกาส มีความคิดเหลือเผื่อให้มัน ด้วยความที่พ่อเธอเสียตั้งแต่เด็ก แม่เองก็ทำงานเลี้ยงเธอด้วยตัวคนเดียวมาตลอด สร้อยสนเลยไม่ปล่อยตัวปล่อยใจให้กับเรื่องนี้

พอรู้ความเธอก็กลายเป็นเด็กที่แก่เรียน ตั้งใจเรียนไม่พอยังติดอยู่กับโลกความฝัน จมอยู่กับการอ่านหนังสือนิยาย ดูซีรีส์ที่มีแต่ผู้ชายที่ไม่มีอยู่จริงทั้งนั้น นอกจากเรื่องเรียนและทำงานที่จริงจัง ชีวิตของเธอก็เต็มไปด้วยโอปป้าหน้าตาดี หรือไม่ก็เทพบุตรในจินตนาการ ใฝ่ฝันเพียงการเคียงคู่กับพี่หมาก หรือไม่ก็บินไปเป็นเจ้าสาวของพัคโบกอมแค่เท่านั้น

แต่วันนี้เธอมีโอกาสได้ฝัน... รู้สึกดีราวกับว่ามันคือความจริง

สร้อยสนยิ้มออกมาระหว่างที่ถูกริมฝีปากบางของกียงโอบป้าบดขยี้ลงบนกลีบปากได้รูปของเธอเอง วาบหวิวเข้าไปอีกเมื่อมือเรียวใหญ่ของชายในฝันลูบไล้ไปทั่วร่าง ไม่เพียงเท่านั้นเขายังสอดมือเข้ามาด้านใน หญิงสาวแทบกรีดร้องออกมาเมื่อนิ้วมือทั้งสองข้างปัดป่ายไปที่ยอดปทุมถัน บีบเคล้นดอกบัวงามทั้งสองข้าง ในขณะที่ยังไม่เปิดโอกาสให้เธอได้หายใจ

“เดี๋ยวค่ะ”

สร้อยสนบอกกล่าวกับพระเอกในฝัน พยายามดันร่างสูงใหญ่ของเขาให้ออกห่าง ขอร้องล่ะ เปิดช่องลมให้เธอหายใจบ้าง เพราะไม่อย่างนั้นเธอคงจะขาดอากาศ ตายไปทั้งที่ยังไม่ทันได้เข้าด้ายเข้าเข็ม

“สดนะ”

หือ? เจ้าของห้องขมวดคิ้วเข้าหากัน แปลกใจว่าทำไมเสียงที่ได้ยินมันช่างคุ้นเคยนัก? เหตุใดถึงรู้สึกว่ามันอยู่ใกล้ราวกับกระซิบที่ข้างหู

“แตกในด้วย เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันไปซื้อยาคุมฉุกเฉินมาให้”

แถมเสียงกระเส่าที่ดังขึ้นมา ยังเป็นภาษาไทยชัดแจ๋วด้วยสิ ทำไมกียงโอบป้าถึงพูดไทยได้? แล้วถ้านี่เป็นความฝันของเธอ แล้วเหตุใดมันถึงหยาบคาย สร้อยสนมั่นใจ ว่าตั้งแต่เกิดมาเธอยังไม่เคยใช้คำพูดหรือประโยคเหล่านั้น ไม่ว่าจะพูดขึ้นมาเอง หรือมีใครมาพูดกับเธอก็ไม่เคย

‘สดนะ’ กับ ‘แตกใน’ … อย่างนั้นเหรอ???

บ้าไปแล้ว พระเอกในดวงใจของเธอไม่มีทางที่จะพูดจาแบบนี้

สร้อยสนจึงลืมตาขึ้น... เพิ่งรู้ตัวว่าไม่น่าจะใช่ฝัน ก็ตอนที่โดนถลกเสื้อนอนขึ้น เพียงชั่ววินาทีที่มัวแต่คิดหาที่มา เธอก็แทบกรีดร้องออกมาด้วยความเสียวซ่าน เมื่ออกอวบที่ไม่เคยมือชายใด ‘ถูกงับ’ ด้วยริมฝีปากร้อนระอุของชายร่างใหญ่ที่คร่อมตัวเธออยู่!

“กรี๊ดดดดด!” พอรู้ตัวว่าไม่ใช่ฝัน บนตัวของเธอไม่ใช่คนที่เธอถวิลหา สร้อยสนก็ร้องกรี๊ดออกมา ไม่เพียงเท่านั้นเธอยังเอื้อมมือไปจิกหัวคนที่ดูดกลืนหน้าอกหน้าใจของเธอราวกับทารกขึ้นมา ด้วยเรี่ยวแรงมหาศาล

“โอ๊ย!” พรนับพันเองก็ร้องลั่น แทบสร่างเมาเนื่องจากไม่คิดไม่ฝันว่ายัยนี่จะกล้าใช้ความรุนแรงกับเขาขนาดนี้ ร้องจนหูแทบแตกไม่พอ ยังถือวิสาสะดึงผม ตบหน้า มิหนำซ้ำยังยกเท้าขึ้นมาถีบเขาจนตัวแทบปลิว

“ไอ้ชั่ว ไอ้เลว ไอ้ .. ไอ้ คนไม่ดี!” คิดได้เท่านี้แหละ ทั้งที่ปกติมีคำด่ามากมายบรรจุอยู่เต็มสมอง

“ทำบ้าอะไรของเธอ”

“ฉันเองมากกว่าที่ต้องถาม!” หญิงสาวตะโกนก้อง และเพียงแค่ก้มลงมองตัวเอง หยดน้ำตาไม่รู้ที่มาก็หลั่งไหลออกมาอย่างทำนบพัง

มือเล็กรีบดึงเสื้อยืดลงไปปกปิดหน้าอกที่เปล่าเปลือย ก่อนจะคว้าผ้าห่มมาปิดบังช่วงล่างของตัวเองไว้ จากนั้นก็หันซ้ายแลขวาเพื่อมองหากางเกงที่ถูกถอดตั้งแต่ตอนไหนไม่ทราบ โกรธจนแทบจะควบคุมตัวเองไม่อยู่เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นว่าลูกไม้สีขาวเนื้อบางที่เธอชอบใส่นอน ตอนนี้มันถูกยัดตัวอยู่ในกระเป๋าเสื้อเชิ้ตของไอ้โรคจิตตรงหน้า

สร้อยสนปล่อยโฮ เธอควรด่าเขา กรีดร้อง วิ่งไปฟ้องแม่ แต่สิ่งที่เป็นอยู่คือการร้องไห้ออกมา เกลียดตัวเองเหลือเกิน ในจุดที่เธอควรจะเข้มแข็งที่สุด เธอกลับอ่อนแออย่างไม่น่าให้อภัย ปิดหน้าปิดตาร้องไห้ราวกับผู้หญิงไม่มีทางสู้

“นี่ มีใครตายหรือไง? ร้องไห้ทำไมแม่คุณ”

พรนับพันตะคอกถาม ระหว่างนั้นก็หันมาจัดการกับตัวเอง ร่างสูงยืนขึ้นเพื่อถอดเสื้อกับกางเกง จนทั้งเนื้อทั้งตัวเหลือเพียงกางเกงในยี่ห้อดังเพียงชิ้นเดียว จากนั้นก็โดดขึ้นมานอนข้างๆ เท้าแขนขึ้นมารองศีรษะ เพื่อมองดูสร้อยสนร้องไห้ด้วยความขำขัน

ไม่ลืมที่จะหันไปมองเสื้อผ้าที่ถอดกองไว้ มาดหมายจะเก็บลูกไม้เนื้อบางไปด้วยเผื่อว่าต้องใช้ในวันข้างหน้า จากนั้นก็หันกลับมาด้วยสายตาหยาดเยิ้ม เมาไหม? เมาสิ แต่ก็ตั้งใจว่าจะดีลกับหญิงสาวเรื่องนั้น รอให้เธอหยุดร้องก่อนเถอะ เพราะเขาไม่ชอบสื่อสารกับคนไม่มีสติ

ในขณะที่เธอเป่าปี่อยู่ ชายหนุ่มก็ยกมือเรียวขึ้นมาปิดปาก หาวออกมาเนื่องจากเวลานี้มันก็ล่วงเลยมาจนเกือบเช้า

แต่ถึงง่วงแค่ไหนก็ยังกลับไปนอนไม่ได้ เมื่อร่างกายยังไม่ได้ปลดปล่อยสิ่งของบางอย่าง เขาต้องการเธอ อยากได้ อยากเอาอย่างแน่วแน่ มันชัดเจนซะจนหาทางออกไม่เจอ คิดดูเถอะว่าเมาแทบตาย แต่ก็ยังหลับไม่ลง เพราะในหัวมันวนเวียนคิดถึงพี่สาวต่างพ่อต่างแม่ในสภาพเปลือยอยู่บนเตียง