บทที่ 78 เข้าใจ (3)

“ผมไม่สนใจหรอก ตัดก็ตัดไป ตัดให้ขาดก็แล้วกัน” ชายหนุ่มร่างใหญ่พูดออกมาด้วยน้ำเสียงแง่งอน “ดีซะอีก ผมจะได้ย้ายไปอยู่กับสร้อย ช่วยกันเลี้ยงลูก มีน้องให้มาโปรดอีกสักสิบคน ดีไหม?”

ดูเถอะ สร้อยสนได้แต่ถอนหายใจ ท้ายที่สุดก็ยิ้มออกมา ยามที่มองไปยังใบหน้าของคนข้างๆ แล้วพบว่าเขาไม่ได้เปลี่ยนไปจากเดิม ไม่ได้...