บทที่ 42 ฮีโร่ตัวจิ๋วที่หวงแม่ที่สุดในโลก

แสงแดดสายโด่งของเช้าวันใหม่ ส่องลอดผ้าม่านสีทึบเข้ามาภายในห้องนอนใหญ่ของเพนต์เฮาส์สุดหรู แต่สำหรับคนที่นอนหมดสภาพจมอยู่ใต้ผ้าห่มอย่างใบชา แสงนั้นมันช่างน่าหงุดหงิดเสียเหลือเกิน

“โอ๊ย”

ใบชาพยายามจะขยับตัวพลิกตะแคงหนีแสงแดด แต่แค่ขยับช่วงเอวความปวดร้าวก็แล่นขึ้นมา มันปวดระบมตั้งแต่ช่วงเอว สะโพก ลากยาว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ