บทที่ 121 จองจำเธอไว้กลางทะเล

"ในใจคุณ... ไม่มีผมอยู่เลยจริงๆ หรือ"

น้ำเสียงของอานันต์ไม่ได้ดุดัน แต่กลับทำให้ลมหายใจของพริมดาวสะดุดไปชั่วขณะ

ความโกรธและความอับอายปะทุขึ้นและตีรวนอยู่ในอก

ในจังหวะที่พริมดาวเตรียมจะคว้าผ้าห่มม้วนตัวเขาเป็นก้อน แล้วถีบส่งลงจากเตียงนั้นเอง—

เสียงเคาะประตูรัวเร็วก็ดังสนั่นขึ้น ทำลายบรรยากาศอันตึงเคร...