บทที่ 164 ตามหาเธอไม่พบ

ความมืดมิดยามราตรีกลืนกินหมู่บ้านบนดอยไปจนหมดสิ้น

ที่นี่ไม่มีแสงไฟนีออนสว่างไสวเฉกเช่นในเมืองหลวง มีเพียงแสงไฟสีเหลืองนวลสลัวที่ลอดผ่านหน้าต่างของบ้านเรือนเพียงไม่กี่หลัง คอยแต่งแต้มผืนดินที่มืดมิดราวกับกำมะหยี่สีดำผืนนี้

ค่ำคืนบนดอยมาเยือนเร็วกว่าปกติและเงียบสงัดยิ่งนัก นอกจากเสียงสุนัขเห่าหอนเป็นร...