บทที่ 169 ตัวตนที่แท้จริงถูกเปิดเผยแล้ว

สายตาของผู้ใหญ่บ้านกวาดมองไปรอบกระท่อมไม้ไผ่สลัวอย่างรวดเร็ว ก่อนจะมาหยุดนิ่งอยู่ที่ใบหน้าอันเรียบเฉยไร้ความรู้สึกของพริมดาว

อาการหน้าเจื่อนของเขาเกิดขึ้นเพียงชั่วอึดใจ ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้มประจบประแจงที่ดูเอาอกเอาใจยิ่งกว่าเดิม

"แหม คุณพริมดาวครับ ดูสิครับ ช่างมีน้ำใจจริงๆ ถึงกับลงมาเยี่ยมเยีย...