บทที่ 175 ชายโสดหญิงโสดอยู่ด้วยกันสองต่อสองในห้องเดียว

เสียงพายุฝนฟ้าคะนองคำรามกึกก้องอยู่เบื้องนอก บานหน้าต่างไม้ผุพังถูกลมกรรโชกตีจนดังปังๆ คล้ายจะหลุดร่วงลงมาได้ทุกเมื่อ

พริมดาวยืนนิ่งอยู่กลางห้อง

แม้จะหันหลังให้อานันต์ ทว่าเธอกลับยังสัมผัสได้ถึงสายตาอันร้อนแรงที่จดจ้องมายังเรือนร่างของตนจนรู้สึกอึดอัดไปหมดทั้งตัว

"คุณอย่าได้คิดตุกติกเชียวล่ะ!"

...