บทที่ 176 อย่าคิดมาก

หัวใจของพริมดาวกระตุกวูบอย่างรุนแรง

เขาถึงกับยอมเจ็บตัวหนักขนาดนี้เพื่อช่วยเธอ

แต่เมื่อครู่เธอกลับใช้คำพูดเชือดเฉือนทิ่มแทงเขา

ความรู้สึกผิดและความปวดร้าวที่ยากจะอธิบายถาโถมเข้ากลืนกินสติสัมปชัญญะของเธอในชั่วพริบตา

พริมดาวขบริมฝีปากล่างแน่น ผุดลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงไปที่ประตูโดยไม่พูดอะไรสักคำ

"เธอจะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ