บทที่ 24 หย่ากันเถอะ คุณอานันต์

เมื่อได้ยินชื่อของสิรินทร์ ความโศกเศร้าทั้งมวลบนใบหน้าของพริมดาวก็มลายหายไปจนหมดสิ้น

"อานันต์"

เธอเงยหน้าขึ้น ดวงตาที่เคยว่างเปล่าคู่นั้น บัดนี้กลับฉายแววเวทนาที่ดูน่าขนลุกออกมาอย่างประหลาด

"หากวันหนึ่งคุณค้นพบว่าสิรินทร์ที่คุณเทิดทูนบูชา แท้จริงแล้วความไร้เดียงสาและความแสนดีของเธอก็เป็นเพียงหน้ากาก...