บทที่ 62 อยากให้ฉันตายงั้นเหรอ งั้นก็มาร่วมฝังไปด้วยกัน!

ชัดเจนแล้ว

รถเก๋งสีดำคันนั้น... มันพุ่งเป้ามาที่เธอ

เลือดในกายของพริมดาวเย็นเฉียบลงในฉับพลัน ข้อนิ้วที่กำพวงมาลัยแน่นจนซีดขาว

เธอเหลือบมองกระจกมองหลังแวบหนึ่ง ก่อนจะกระทืบคันเร่งจนมิด รถพุ่งทะยานไปข้างหน้าราวกับลูกธนูที่หลุดจากแหล่ง

โชคดีที่เธอชำนาญเส้นทางสายนี้เป็นอย่างดี

มันเป็นทางลัดเลาะคดเคี้ยวเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ