บทที่ 67 ขอให้คุณประสบความสำเร็จ

บรรยากาศบนทางเดินเงียบเชียบจนน่าอึดอัด ความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ

"อนันต์คะ... สิรินทร์ขอโทษ..."

สิรินทร์ขยับเข้าไปใกล้อานันต์ สีหน้าฉายแววรู้สึกผิดและน้อยเนื้อต่ำใจได้อย่างแนบเนียนและพอเหมาะพอเจาะ

"เป็นความผิดของสิรินทร์เอง สิรินทร์ไม่ควรมาที่นี่เลย จนทำให้พริมต้องกระทบกระเทือนจิตใจแบบนั้น"...