บทที่ 87 เธอทำร้ายผู้หญิงคนเดียวกันเพราะเธอถึงสองครั้ง!

พ่อและลูกชายยืนจ้องตากันในโถงทางเดินที่สลัวราง

ร่างหนึ่งสูงใหญ่ อีกร่างหนึ่งเล็กจ้อย

คนหนึ่งแววตาแตกสลาย อีกคนหนึ่งใบหน้าเรียบเฉยไร้ความรู้สึก

ลูกกระเดือกของอานันต์ขยับขึ้นลง เขาเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เจือไปด้วยคำแก้ตัวที่แม้แต่เจ้าตัวก็ยังไม่ทันรู้ตัว

"บอม... สิรินทร์เขาไม่ได้มีเจตนาร้าย..."

"เ...