บทที่ 148 คนโสดอย่างนาย ไม่มีวันเข้าใจหรอกนะณอน!

“คุณนี่มัน...!”

ชาลินีอ้าปากค้างไปชั่วขณะ ก่อนจะยกมือผลักไหล่เขาเบาๆ อย่างหมั่นไส้

“พอเลยค่ะ! ยิ่งพูดยิ่งเลอะเทอะใหญ่แล้ว!”

เธอรีบหันกลับไปเปิดประตูรถ ตั้งใจจะหนีให้พ้นคนปากดีเสียที แต่ก่อนลงก็ยังอดหันกลับมากำชับไม่ได้

“แล้วกรุณาเว้นระยะห่างจากฉันด้วยนะคะ ถ้ามีใครสงสัยขึ้นมา ฉันจะโทษคุณคนเดียวเลย!”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ