บทที่ 150 มันต้องไม่ใช่แบบนี้สิวะ!

เสียงพูดคุยเจื้อยแจ้วของเด็กแฝดดังอยู่ใกล้ๆ จนคนที่นอนอยู่บนพรมเริ่มขยับตัว ก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ฟรานโก้สะดุ้งลุกขึ้นนั่ง ดวงตายังพร่ามัวจากการเพิ่งตื่น เขากวาดตามองไปรอบห้องอย่างงุนงง ก่อนจะยกข้อมือขึ้นดูเวลา

นี่มันเกือบสี่โมงเย็นเข้าไปแล้ว!

อาการลุกพรวดพราดของคนตัวโต ทำเอาชาลินีที่กำลังกึ่งนั่งก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ