บทที่ 17 ยิ่งรู้จัก...ยิ่งประหลาดใจ

ช่วงเย็น

หลังจากแก้ปัญหาเรียบร้อย ทั้งคู่ไม่ได้กลับโรงแรมทันที ฟรานโก้พาชาลินีไปร้านอาหารแห่งหนึ่งไม่ไกลจากโรงแรม

ชาลินีมองร้านตรงหน้าอย่างแปลกใจ

“เรามาที่นี่ทำไมคะ?”

“กินข้าวสิ มื้อนี้ผมเลี้ยงเอง”

ชาลินีมองเขาอย่างไม่เข้าใจ

“ในโอกาสอะไรคะ?”

“ถือเป็นรางวัล”

“รางวัล ?”

“สำหรับวันนี้” ฟรานโก้ดึงเก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ