บทที่ 60

เอเดรียน เคล

ผมเชิดหน้าขึ้นแล้วก้าวเดินต่อไป ผมก้าวข้ามร่างของมันโดยไม่แม้แต่จะปรายตามอง ราวกับใครบางคนที่กำลังเหยียบย่ำแมลงชั้นต่ำที่ไม่สมควรได้รับความเมตตา เดวิดเดินตามหลังมาติดๆ ด้วยฝีเท้าที่เยือกเย็น

เราเดินไปที่ห้องเก็บของซึ่งเป็นที่ซุกซ่อนยาเสพติด เดวิดเปิดประตู กลิ่นฉุนกึกของผงยาและสารเคมีต...