บทที่ 35 บทที่35 เหยียบ

กลายเป็นเบสที่เป็นฝ่ายอึ้งไม่คิดว่าเพื่อนสนิทจะกล้าพูดออกมาตามตรง

เชนแสยะยิ้มเล็กน้อยก่อนที่จะเดินกลับตึกยังฝากฝังคำพูดเอาไว้ "ถึงมึงไม่ให้กูก็จะเอา"

ดวงตาของเบสแดงก่ำเขาเก็บความรู้สึกบางอย่างที่กำลังสับสนวกวน

เลิกเรียน

"ตอนเย็นไปกินข้าวกันไหมน้องซาลาเปา" เชนรออยู่ตรงราวบันไดทางลงของห้องวิชาที่โ...