บทนำ
"โนราห์ เมยาวดี ชื่อเพราะดีนะ ที่สำคัญเสียงครางของเธอ..ก็เพราะมากด้วย"
"!!!!"
บท 1
แสงสีบวกกับความเมา ผสมกับแสงไฟชวนปวดหัว เด็กสาววัย 20 ปี เพิ่งเรียนจบม.ปลายก็หาทางเข้าผับจนได้ ถึงแม้กฎหมายจะห้ามไว้ก็ตาม
บนโลกนี้ไม่มีอะไรดั่งใจไปเสียทุกอย่าง
โนราห์ สาวไทยหน้าสวยทรงรูปไข่วงรี สัดส่วนทรวดทรงองค์เอวชัดเจน แต่ชีวิตไม่ได้สงบสุขสักเท่าไหร่ เนื่องจากพ่อแม่หย่าร้างกัน เธอจึงอยู่ตรงกลางระหว่างความเจ็บปวด
"ขอโทษครับ ขอเบอร์ได้ไหม?" ชายหนุ่มท่าทางมึนเมาจับคว้าต้นแขนเรียวเล็ก
"ไม่ได้ค่ะ"
"อย่าทำเป็นหยิ่งไปหน่อยเลยคนสวย"
"ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะคะ"
"หน้าตายังเด็ก..เข้าผับได้แล้วเหรอเนี่ย จับส่งตำรวจเลยซะดีไหม"
เมื่ออีกฝ่ายเล่นแง่จึงทำให้โนราห์อึดอัดเธอพยายามแกะมือหยาบกร้านที่รุกล้ำพยายามกระชากเรียวแขนคุกคาม
ผลึก!
เพียงครู่เดียวชายมึนเมาก็ปลิวเซ กลายเป็นชายอีกคนที่รูปร่างสูงใหญ่กำยำ ใบหน้าเขาหล่อเข้มดุดัน
"ผู้หญิงคนนี้มากับฉัน หวังว่าคงไม่อยากมีปัญหาหรอกใช่ไหม" น้ำเสียงทุ้มแกรมขู่พูดจบก็ยกมือเรียกพนักงานภายในร้าน
"มีอะไรให้รับใช้ครับคุณเบส"
"ผู้ชายคนนี้ท่าทางจะเมาหนัก ไปส่งเขาที่ลานจอดรถดีกว่า ฉันไม่อยากมีเรื่อง"
"ผมจะจัดการให้เดี๋ยวนี้ครับ"
แม้อีกฝ่ายจะยึกยักแต่ก็ไม่อาจเลี่ยงได้เนื่องจากพนักงานชายหลายคนเข้ามารุมล้อมพร้อมกับดึงตัวเขาออกจากร้านอย่างไว
ทุกคนเหลียวมองเป็นตาเดียวผู้ชายที่สวมเสื้อสูทราคาหรูหราต้องเป็นใครสักคนที่มีอำนาจถึงกับหลายคนยอมก้มหัวให้
"อายุไม่น่าจะถึง 20ปี เข้าผับได้แล้วหรือไง" เบสใช้มือล้วงกระเป๋าเหลียวหลังหันมาถามสาววัยใส "วุฒิภาวะยังไม่พร้อมแต่กลับอยากมาเที่ยวสถานที่แบบนี้ต้องทำใจหน่อยนะ แถมยังแต่งหน้าแต่งตัวเกินวัย"
"ขอโทษนะคะกรุณาอย่ายุ่งเรื่องส่วนตัว อีกอย่างขอบคุณที่ช่วย"
"ปากเก่งกว่าที่คิด ตอนเธอเต้นโยกย้ายส่ายสะโพกไปมา ทำใจฉันหวิวเล็กน้อย"
"...."
"ไปดื่มกันสักหน่อยไหม"
ความน่าเชื่อถือไม่ว่าจะเป็นคำพูดจาหรือกระทั่งใบหน้าหล่อราวกับเทพบุตรทำให้สาวน้อยอย่างโนราห์หลงทางยอมเดินไปนั่งที่เก้าอี้ VIPโซนแยกที่แทบจะไม่มีใครนั่ง
"ฉันชอบความเป็นส่วนตัว" เบสยกมือเพื่อเรียกพนักงาน "อยากกินอะไรก็สั่งได้ตามสบายมื้อนี้ฉันจะเป็นเจ้ามือเลี้ยงเธอเอง"
"ขอบคุณมากนะคะ ว่าแต่..ทำแบบนี้กับผู้หญิงคนอื่นด้วยหรือเปล่า"
"หมายความว่าไง?"
"ถูกใจ หลงใหล จบที่เตียง"
"ฉันคงเป็นประเภทถูกใจแล้วข้ามไปจบที่เตียง เพราะไม่เคยหลงใหลใคร แล้วเธอล่ะเป็นประเภทไหน"
มือน้อยถือแก้วเหล้าเย็นเฉียบเมื่อเขาโน้มตัวลงมาใกล้พรางใช้สายตาสะกด หัวใจเริ่มเต้นระส่ำหวั่นไหวหรือเป็นเพราะแอลกอฮอล์ที่กระดกดื่มรวดเร็วเกินไป
แกร๊ก
ทั้งคู่เดินประคองกันมายังโรงแรมที่อยู่ไม่ไกล
ชายหนุ่มรูปงามเสียบคีย์การ์ดเพื่อทำให้ภายในห้องสว่างไสวเป็นไฟสีส้มสลัว
"ครั้งแรกของเธอสินะ..ฉันจะเบามือให้เท่าที่จะทำได้เลยแม่สาวน้อย"
.
.
เช้าวันต่อมา
"ซี้ดดด โอ้ยยย!" แสงอาทิตย์ลอดผ่านม่านสีขาว โนราห์ ยัดกายลูกนั่งใช้มือทุบข้างขมับ เบาๆ เนื่องจากฤทธิ์เหล้ายังไม่สร่างซา "กี่โมงกี่ยามแล้วเนี่ย"
ทันทีก็รีบคว้ามือถือหยิบมาดูนาฬิกาเป็นช่วงวันอาทิตย์เกือบเที่ยงวัน
ตัวเล็กมองไปยังรอบห้องสะดุดตาเห็นถุงยางอนามัยที่ถูกใช้แล้วทั้งหมด 3 ชิ้น ก่อนจะรู้สึกว่าเจ็บช่วงล่างระบมคล้ายกับโดนล่วงล้ำแต่แน่นอนว่าไม่ใช่การขืนใจเนื่องจากความจำบางช่วงผุดขึ้นมา
เธอเดินตามเขาเข้ามาโรงแรมแต่โดยดี
'ช่างแม่ง ถือว่าฟาดเคราะห์' โนราห์พึมพำรีบอาบน้ำเปลี่ยนชุดเสื้อผ้า หลังจากนั้นสังเกตเห็นผ้าปูสีขาวแดงเถือกด้วยจุดสีแดง
ใช่แค่ความบริสุทธิ์ที่เสียไป แต่อวัยวะเพศที่ตั้งรับมีอาการฉีกขาด ตัวเล็กเดินไปคว้ากล่องถุงยางสีขาวบางชนิดโอเวอร์ไซซ์ ซึ่งไม่ค่อยมีขายในตลาดทั่วไป
ครืนนน ครืนนน
"ฮัลโหลแม่"
(ไปยื่นสมัครเรียนหรือยัง)
"ยื่นตั้งแต่วันจันทร์แล้วค่ะ"
(ก็ดีอย่าทำตัวเหลวไหลให้เป็นปัญหา)
"แม่สนใจด้วยหรือคะ เหอะ นึกว่าจะสนใจแต่ผู้ชายคนใหม่ของแม่เสียอีก"
(ฉันไม่อยากทะเลาะกับแก เรียนให้จบแล้วรีบหางานทำซะ ส่วนเรื่องผู้ชายอย่าให้ฉันรู้ว่าแกนอกลู่นอกทาง)
น้ำเสียงของผู้เป็นแม่กระแทกคล้ายประชดประชัน โนราห์รีบตอบกลับก่อนจะกดสายวาง "ถ้าหนูออกนอกลู่นอกทางก็คงจะได้ตัวอย่างจากแม่นั่นแหละค่ะ!"
ไม่รอให้อีกฝ่ายตอบโต้จึงรีบกดวางสวยทิ้งมือถือลงเตียงฟูก ใบหน้าสวยไร้เครื่องสำอางแต่ยังคงความน่ารักแสนซน
วันจันทร์
"ปิดรับใบรายงานตัวเลยนะ จะเก้าโมงเช้าแล้ว" เสียงชายหนุ่มหยิบแผ่นกระดาษหลายใบที่วางเรียงซ้อนเอาไว้
"โทษค่ะพอดีหนูทาง"
"ไม่ใช่ข้อแก้ตัวนะครับ ตอนนี้โรงเรียนของเราปิดรับการรายงานตัวเรียบร้อยแล้ว ไว้มาแก้ตัวใหม่ในปีหน้า"
"ไม่ได้นะคะคือหนู.."
เป็นโนราห์ที่สภาพยับเยิน เนื่องจากกินยานอนหลับทำให้เธอตื่นสายมาเข้ารายงานตัวไม่ทันตามเวลากำหนดหมาย
หมับ!
มือหนาคว้ากระดาษที่เธอถือเอาไว้ เขาเดินมาจากด้านหลังก่อนจะอ่านชื่อเสียงเรียงนาม
ลมหายใจพ่นเฮือกหยุดชะงัก แววตา ใบหน้า รูปร่างนี้เธอจำได้ดี ผู้ชายที่เป็นคนแรกในคืนone night stand แสยะรอยยิ้มร้ายกาจเผยให้เห็นความทะเล้น ก่อนจะกระซิบข้างหูตัวเล็ก "โนราห์ เมยาวดี ชื่อเพราะดีนะ ที่สำคัญเสียงครางของเธอ..ก็เพราะมากด้วย"
"!!!!"
บทล่าสุด
#68 บทที่ 68 ที่รัก...
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#67 บทที่ 67 เหม็น...
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#66 บทที่ 66 จองด้วยน้ำ...
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#65 บทที่ 65 เจ็บปวด
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#64 บทที่ 64 กลางคืนของมึง!
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#63 บทที่ 63 สับสน!
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#62 บทที่ 62 เลือดซิบๆ
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#61 บทที่ 61 คำสั่ง!!
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#60 บทที่ 60 ผู้ชายในฝัน...
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#59 บทที่ 59 ครั้งแรกก็ฉีก
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026
คุณอาจชอบ 😍
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
ร้ายคูณร้าย
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
รักไม่หลอก
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ดวงใจอัสวัส
เขา... คือทายาทนักธุรกิจหนุ่มผู้สมบูรณ์แบบ มีทุกอย่างในชีวิต ยกเว้นคนที่จะรักเขาจากหัวใจจริง
ในวันที่หัวใจของเขาแหลกสลาย เพราะถูกคนรักทรยศเพื่อเงิน เธอได้แต่ยืนมองอยู่ห่าง ๆ โดยไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะปลอบโยน
เมื่อโชคชะตาพาให้คนทั้งสองได้ใกล้ชิดกัน ความรักค่อย ๆ ผลิบาน ทว่าความต่างของฐานะ กลับกลายเป็นกำแพงใหญ่ที่ไม่มีใครคาดคิด
แม่ของเขา... ใช้เงินซื้อการจากลา
เพื่อนสนิทของเธอ... หักหลังเพื่อแย่งผู้ชายคนเดียวกัน
ส่วนเขา... เข้าใจว่าเธอทรยศ เลือกเงินมากกว่าความรัก จึงเฝ้าเกลียดชังและแก้แค้นผู้หญิงที่เคยเป็นดั่งดวงใจ
ห้าปีต่อมา...
โชคชะตานำพาเธอกลับมายืนตรงหน้าเขาอีกครั้ง ในฐานะเพียงลูกจ้างคนหนึ่งของไร่
เขาจ้างเธอไว้เพื่อแก้แค้น
เธอยอมทนทุกอย่างเพื่อความอยู่รอดของครอบครัว
แต่ไม่มีใครรู้ว่า... ผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำ คือคนเดียวกับที่ยังรักเขาหมดหัวใจ
และไม่มีใครรู้เช่นกันว่า... เมื่อความจริงทั้งหมดถูกเปิดเผย คนที่เจ็บปวดที่สุด อาจไม่ใช่เธอ... แต่เป็นเขา
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!













