บทนำ
"โนราห์ เมยาวดี ชื่อเพราะดีนะ ที่สำคัญเสียงครางของเธอ..ก็เพราะมากด้วย"
"!!!!"
บท 1
แสงสีบวกกับความเมา ผสมกับแสงไฟชวนปวดหัว เด็กสาววัย 20 ปี เพิ่งเรียนจบม.ปลายก็หาทางเข้าผับจนได้ ถึงแม้กฎหมายจะห้ามไว้ก็ตาม
บนโลกนี้ไม่มีอะไรดั่งใจไปเสียทุกอย่าง
โนราห์ สาวไทยหน้าสวยทรงรูปไข่วงรี สัดส่วนทรวดทรงองค์เอวชัดเจน แต่ชีวิตไม่ได้สงบสุขสักเท่าไหร่ เนื่องจากพ่อแม่หย่าร้างกัน เธอจึงอยู่ตรงกลางระหว่างความเจ็บปวด
"ขอโทษครับ ขอเบอร์ได้ไหม?" ชายหนุ่มท่าทางมึนเมาจับคว้าต้นแขนเรียวเล็ก
"ไม่ได้ค่ะ"
"อย่าทำเป็นหยิ่งไปหน่อยเลยคนสวย"
"ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะคะ"
"หน้าตายังเด็ก..เข้าผับได้แล้วเหรอเนี่ย จับส่งตำรวจเลยซะดีไหม"
เมื่ออีกฝ่ายเล่นแง่จึงทำให้โนราห์อึดอัดเธอพยายามแกะมือหยาบกร้านที่รุกล้ำพยายามกระชากเรียวแขนคุกคาม
ผลึก!
เพียงครู่เดียวชายมึนเมาก็ปลิวเซ กลายเป็นชายอีกคนที่รูปร่างสูงใหญ่กำยำ ใบหน้าเขาหล่อเข้มดุดัน
"ผู้หญิงคนนี้มากับฉัน หวังว่าคงไม่อยากมีปัญหาหรอกใช่ไหม" น้ำเสียงทุ้มแกรมขู่พูดจบก็ยกมือเรียกพนักงานภายในร้าน
"มีอะไรให้รับใช้ครับคุณเบส"
"ผู้ชายคนนี้ท่าทางจะเมาหนัก ไปส่งเขาที่ลานจอดรถดีกว่า ฉันไม่อยากมีเรื่อง"
"ผมจะจัดการให้เดี๋ยวนี้ครับ"
แม้อีกฝ่ายจะยึกยักแต่ก็ไม่อาจเลี่ยงได้เนื่องจากพนักงานชายหลายคนเข้ามารุมล้อมพร้อมกับดึงตัวเขาออกจากร้านอย่างไว
ทุกคนเหลียวมองเป็นตาเดียวผู้ชายที่สวมเสื้อสูทราคาหรูหราต้องเป็นใครสักคนที่มีอำนาจถึงกับหลายคนยอมก้มหัวให้
"อายุไม่น่าจะถึง 20ปี เข้าผับได้แล้วหรือไง" เบสใช้มือล้วงกระเป๋าเหลียวหลังหันมาถามสาววัยใส "วุฒิภาวะยังไม่พร้อมแต่กลับอยากมาเที่ยวสถานที่แบบนี้ต้องทำใจหน่อยนะ แถมยังแต่งหน้าแต่งตัวเกินวัย"
"ขอโทษนะคะกรุณาอย่ายุ่งเรื่องส่วนตัว อีกอย่างขอบคุณที่ช่วย"
"ปากเก่งกว่าที่คิด ตอนเธอเต้นโยกย้ายส่ายสะโพกไปมา ทำใจฉันหวิวเล็กน้อย"
"...."
"ไปดื่มกันสักหน่อยไหม"
ความน่าเชื่อถือไม่ว่าจะเป็นคำพูดจาหรือกระทั่งใบหน้าหล่อราวกับเทพบุตรทำให้สาวน้อยอย่างโนราห์หลงทางยอมเดินไปนั่งที่เก้าอี้ VIPโซนแยกที่แทบจะไม่มีใครนั่ง
"ฉันชอบความเป็นส่วนตัว" เบสยกมือเพื่อเรียกพนักงาน "อยากกินอะไรก็สั่งได้ตามสบายมื้อนี้ฉันจะเป็นเจ้ามือเลี้ยงเธอเอง"
"ขอบคุณมากนะคะ ว่าแต่..ทำแบบนี้กับผู้หญิงคนอื่นด้วยหรือเปล่า"
"หมายความว่าไง?"
"ถูกใจ หลงใหล จบที่เตียง"
"ฉันคงเป็นประเภทถูกใจแล้วข้ามไปจบที่เตียง เพราะไม่เคยหลงใหลใคร แล้วเธอล่ะเป็นประเภทไหน"
มือน้อยถือแก้วเหล้าเย็นเฉียบเมื่อเขาโน้มตัวลงมาใกล้พรางใช้สายตาสะกด หัวใจเริ่มเต้นระส่ำหวั่นไหวหรือเป็นเพราะแอลกอฮอล์ที่กระดกดื่มรวดเร็วเกินไป
แกร๊ก
ทั้งคู่เดินประคองกันมายังโรงแรมที่อยู่ไม่ไกล
ชายหนุ่มรูปงามเสียบคีย์การ์ดเพื่อทำให้ภายในห้องสว่างไสวเป็นไฟสีส้มสลัว
"ครั้งแรกของเธอสินะ..ฉันจะเบามือให้เท่าที่จะทำได้เลยแม่สาวน้อย"
.
.
เช้าวันต่อมา
"ซี้ดดด โอ้ยยย!" แสงอาทิตย์ลอดผ่านม่านสีขาว โนราห์ ยัดกายลูกนั่งใช้มือทุบข้างขมับ เบาๆ เนื่องจากฤทธิ์เหล้ายังไม่สร่างซา "กี่โมงกี่ยามแล้วเนี่ย"
ทันทีก็รีบคว้ามือถือหยิบมาดูนาฬิกาเป็นช่วงวันอาทิตย์เกือบเที่ยงวัน
ตัวเล็กมองไปยังรอบห้องสะดุดตาเห็นถุงยางอนามัยที่ถูกใช้แล้วทั้งหมด 3 ชิ้น ก่อนจะรู้สึกว่าเจ็บช่วงล่างระบมคล้ายกับโดนล่วงล้ำแต่แน่นอนว่าไม่ใช่การขืนใจเนื่องจากความจำบางช่วงผุดขึ้นมา
เธอเดินตามเขาเข้ามาโรงแรมแต่โดยดี
'ช่างแม่ง ถือว่าฟาดเคราะห์' โนราห์พึมพำรีบอาบน้ำเปลี่ยนชุดเสื้อผ้า หลังจากนั้นสังเกตเห็นผ้าปูสีขาวแดงเถือกด้วยจุดสีแดง
ใช่แค่ความบริสุทธิ์ที่เสียไป แต่อวัยวะเพศที่ตั้งรับมีอาการฉีกขาด ตัวเล็กเดินไปคว้ากล่องถุงยางสีขาวบางชนิดโอเวอร์ไซซ์ ซึ่งไม่ค่อยมีขายในตลาดทั่วไป
ครืนนน ครืนนน
"ฮัลโหลแม่"
(ไปยื่นสมัครเรียนหรือยัง)
"ยื่นตั้งแต่วันจันทร์แล้วค่ะ"
(ก็ดีอย่าทำตัวเหลวไหลให้เป็นปัญหา)
"แม่สนใจด้วยหรือคะ เหอะ นึกว่าจะสนใจแต่ผู้ชายคนใหม่ของแม่เสียอีก"
(ฉันไม่อยากทะเลาะกับแก เรียนให้จบแล้วรีบหางานทำซะ ส่วนเรื่องผู้ชายอย่าให้ฉันรู้ว่าแกนอกลู่นอกทาง)
น้ำเสียงของผู้เป็นแม่กระแทกคล้ายประชดประชัน โนราห์รีบตอบกลับก่อนจะกดสายวาง "ถ้าหนูออกนอกลู่นอกทางก็คงจะได้ตัวอย่างจากแม่นั่นแหละค่ะ!"
ไม่รอให้อีกฝ่ายตอบโต้จึงรีบกดวางสวยทิ้งมือถือลงเตียงฟูก ใบหน้าสวยไร้เครื่องสำอางแต่ยังคงความน่ารักแสนซน
วันจันทร์
"ปิดรับใบรายงานตัวเลยนะ จะเก้าโมงเช้าแล้ว" เสียงชายหนุ่มหยิบแผ่นกระดาษหลายใบที่วางเรียงซ้อนเอาไว้
"โทษค่ะพอดีหนูทาง"
"ไม่ใช่ข้อแก้ตัวนะครับ ตอนนี้โรงเรียนของเราปิดรับการรายงานตัวเรียบร้อยแล้ว ไว้มาแก้ตัวใหม่ในปีหน้า"
"ไม่ได้นะคะคือหนู.."
เป็นโนราห์ที่สภาพยับเยิน เนื่องจากกินยานอนหลับทำให้เธอตื่นสายมาเข้ารายงานตัวไม่ทันตามเวลากำหนดหมาย
หมับ!
มือหนาคว้ากระดาษที่เธอถือเอาไว้ เขาเดินมาจากด้านหลังก่อนจะอ่านชื่อเสียงเรียงนาม
ลมหายใจพ่นเฮือกหยุดชะงัก แววตา ใบหน้า รูปร่างนี้เธอจำได้ดี ผู้ชายที่เป็นคนแรกในคืนone night stand แสยะรอยยิ้มร้ายกาจเผยให้เห็นความทะเล้น ก่อนจะกระซิบข้างหูตัวเล็ก "โนราห์ เมยาวดี ชื่อเพราะดีนะ ที่สำคัญเสียงครางของเธอ..ก็เพราะมากด้วย"
"!!!!"
บทล่าสุด
#68 บทที่ 68 ที่รัก...
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#67 บทที่ 67 เหม็น...
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#66 บทที่ 66 จองด้วยน้ำ...
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#65 บทที่ 65 เจ็บปวด
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#64 บทที่ 64 กลางคืนของมึง!
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#63 บทที่ 63 สับสน!
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#62 บทที่ 62 เลือดซิบๆ
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#61 บทที่ 61 คำสั่ง!!
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#60 บทที่ 60 ผู้ชายในฝัน...
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026#59 บทที่ 59 ครั้งแรกก็ฉีก
อัปเดตล่าสุด: 6/26/2026
คุณอาจชอบ 😍
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
หวงรักท่านประธานปากแข็ง
ข้าวหอมเคยคิดว่า ‘ภาม’ คือผู้ปกครองที่น่ารำคาญที่สุดในชีวิต...
ผู้ชายวิศวะฯ หน้าดุที่วันๆ เอาแต่ขีดเส้นกั้นระหว่างเขากับเธอด้วยคำว่า ‘เด็กเกินไป’
แต่นั่นคือเรื่องของอดีต เพราะเมื่อวันที่เธอเติบโตขึ้นเป็นผู้หญิงเต็มตัว
เขากลับกลายเป็น ‘ราชสีห์จอมบงการ’ ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลากเธอกลับเข้าถ้ำ
ในเมื่อปากบอกว่าไม่หวง แต่กลับใช้กรงเล็บแห่งอำนาจขังเธอไว้ในรังไม่ให้ไปไหน
ถ้าเขาอยากหวง... ก็หัดพูดให้ตรงกับใจก่อนเถอะ ก่อนที่เธอจะยอมให้ ‘ศัตรูทางธุรกิจ’
พากรงทองของเขาพังทลายลงไปต่อหน้า
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
คลั่งรักเมียแต่ง
คำโปรย
เมื่อเขาและเธอต้องมาอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกันในฐานะสามีภรรยา เขาเป็นคนพูดน้อยแถมยังดุ จึงทำให้เธอรู้สึกอึดอัดและน้อยใจอยู่บ่อยๆ
แนะนำตัวละคร
ภูวดล หรือ คุณภูมิ อายุ 32 ปี
เจ้าของสวนองุ่นขนาดใหญ่ เขาหล่อ ทำงานเก่ง พูดน้อย ดุ ชอบทำหน้าเข้ม จนเธอรู้สึกอึดอัด
รัตติกาล หรือ เจ้าขา อายุ 23 ปี
ลูกสาวร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด เธอสวย แต่งตัวแซ่บ ขี้น้อยใจ ชอบคิดเองเออเอง เพราะความอกหักจึงทำให้เธอเลือกที่จะประชด ตกลงรับคำแต่งงานกับใครที่ไหนก็ไม่รู้จัก ที่ผู้ใหญ่หาให้
@@@@@@
โรมานซ์ ฟีลกู๊ดเหมือนเดิม ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ แต่เรื่องนี้พระเอกดุหน่อยนะคะโปรดทำใจก่อนอ่าน (แนวบ้านนอก)
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
ใต้เงาสเน่หา
ทว่าสิ่งที่เธอต้องรับมือกลับไม่ใช่เพียงเมนูอาหารรสเลิศ แต่เป็น ‘ไทม์’ CEO หนุ่มผู้เย็นชา เย่อหยิ่ง และกินยากที่สุดในสามโลก! จากความระแวงแคลงใจในคราแรก แปรเปลี่ยนเป็นความสิเน่หาอันลุ่มหลงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เงามืดของคฤหาสน์
ท่ามกลางสายตาผู้ใหญ่และคำครหาเรื่องชนชั้น เขาตีตราจองเธอไว้ด้วยความหึงหวงอันบ้าคลั่ง ขณะที่เธอพยายามเจียมตัวและหลบหนี...
แต่ยิ่งเธอถอยห่าง เขากลับยิ่งก้าวเข้ามาประชิด และพร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าพราก ‘ยอดดวงใจ’ ไปจากเขา!
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน













