บทที่ 57 กลางวันแสกๆ

“กระหม่อมทูลลาพะยะค่ะ” เฉิงอ๋องเอ่ยบอกจบก็เดินออกมาข้างนอก ผู้คนมากมายต่างจับจ้องมองมาที่ชายหนุ่มเป็นตาเดียว เฉิงอ๋องทำเหมือนไม่รับรู้ก่อนจะเอ่ยขอตัวแล้วเดินออกไปทันที

“ข้าอยากเข้าเฝ้าเสด็จพ่อ” องค์ชายสี่วั่งซูเอ่ยขึ้นด้วยความเป็นห่วงเสด็จพ่อของตนเอง

“เจ้าจะเข้าไปรบกวนเสด็จพ่อทำไมกัน กลับตำหนักของเจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ