บทที่ 103 รุมสั่งสอน

“อย่างที่ผมปฏิบัติกับปรายตลอดเวลาที่ผ่านมาไงครับ” เสียงทุ้มนุ่มดังขึ้นแทรกคำพูดของเปรมนีย์ รพีมองเห็นคุณหมอเบญจามินทร์แล้วหัวเราะแห้งๆ

“คุณหมอเบญ จะมาสมน้ำหน้าผมอีกคนหรือไง” รพีเริ่มอ้อแอ้ เบญจามินทร์ส่ายหน้า พอปภาวรินทร์โทรไป เขาก็รีบลางานแล้วนั่งเครื่องบินมาที่นี่ทันที

“ผมไม่ได้จะมาสมน้ำหน้า แต่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ