บทนำ
รักคุดๆ ที่ไม่มีใครรู้แม้กระทั่งเพื่อนสนิทในกลุ่ม ทำให้รพีต้องชอกช้ำระกำใจ มองเห็นน้องสาวของเพื่อนไปมีความสุขกับคนอื่น
ส่วนเขาเป็นเพียงพี่ชายที่แสนดี คอยประคองยามเธอล้ม คอยรับเป็นพ่อบุญธรรมยามเธอมีลูก
คอยปลอบประโลมยามเธอท้อแท้ แต่สุดท้ายกลับเป็นได้แค่พี่ชาย!
สงสัยการเป็นคนดีมันไม่เร้าใจ รพีจึงเลือกที่จะปล่อยตัวตามสันดานดิบ ยามเจอคนที่ถูกใจก็จับปล้ำในถ้ำให้รู้แล้วรู้รอด!
เพียงขวัญ... นางพยาบาลสาวผู้เป็นเหยื่อชายโฉดอย่างรพี
จำต้องเก็บกลั้นความน้อยเนื้อต่ำใจยามที่เขาทำตัวห่ามๆ และพูดไม่ดีใส่
ยิ่งเห็นเขาปฏิบัติกับอีกคนอย่างสุภาพอ่อนโยน ยิ่งคิดว่าเขาไม่รัก
หนทางเดียวที่จะหลบความเจ็บปวดนี้ได้ คือ การหนีหายไปจากเขาให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้!
บท 1
งานวิวาห์ใหญ่อลังการภายในโรงแรมระดับห้าดาวใจกลางเมืองหลวงทำให้ชายหนุ่มเมืองเหนือต้องลอบถอนหายใจ กวาดสายตามองไปรอบๆ งานอย่างใช้ความคิด ภายในงานตกแต่งด้วยดอกไม้สดสีขาวแซมชมพู ที่พอผ่านค่ำคืนนี้ไปก็เหี่ยวเฉากลายเป็นขยะที่เจ้าของงานไม่ใคร่สนใจชื่นชมอีกต่อไป มองไปด้านหน้างานมีน้ำแข็งแกะสลักเป็นลวดลายดอกไม้ พลางคิดได้ว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงมันก็คงละลายกลายเป็นน้ำ มองไปอีกฝั่งเห็นแขกเหรื่อในงานกำลังนั่งรับประทานอาหารแบบโต๊ะจีนอย่างเอร็ดอร่อย
แน่นอนว่าแม้จะอร่อยสักเพียงใดแต่คนเรามีขอบเขตของกระเพาะอาหาร กินได้อีกสักระยะก็คงจะอิ่มและเหลือเศษอาหารทิ้งขว้างเน่าเสียอีกตามเคย เขาเคยเห็นอาหารเหลือทิ้งจากงานเลี้ยงหลายงาน เห็นแล้วก็นึกเสียดาย พลางคิดไปถึงคนด้อยโอกาสที่ไม่เคยลิ้มรสชาติอันแสนโอชาของอาหารฝีมือพ่อครัวคนเก่ง คิดถึงคนที่ไม่เคยได้กินอิ่มท้องยังอีกฟากหนึ่งของโลก คนที่ขาดแคลนอาหารและน้ำดื่ม
นึกแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ งานยิ่งใหญ่ขนาดนี้คงใช้เงินไม่ต่ำกว่า 1 ล้านบาท เงินมากมายขนาดนั้นเขากินใช้ไปได้อีกหลายปี สามารถนำเงินไปเที่ยวต่างประเทศได้หลายๆ ที่ แต่อย่างว่า... งานใหญ่ขนาดนี้ มีแต่คนรวย คนมีระดับ ไฮโซมาร่วมงาน คงได้ค่าซองเท่าทุน ไม่ก็มากกว่าทุนอยู่หรอก หากขาดทุนก็คงเข้าเนื้อไม่เท่าไหร่
เสียงดนตรีบรรเลงเพลงขับขานในคืนค่ำอันหวานชื่นของสองบ่าวสาวที่อยู่กินกันมาร่วมปีทำให้ชายหนุ่มต้องหยุดความคิดลงแล้วเพ่งสายตาไปบริเวณทางเดินที่ประดับประดาไปด้วยดอกไม้งาม หญิงสาวสะคราญวัย 20 กว่าๆ สวมชุดวิวาห์สีขาวสะอาดตาและฟูฟ่องประดุจดั่งเจ้าหญิง เธอเดินถือช่อดอกไม้สีขาวตรงมายังเวทีที่มีเจ้าบ่าวรอคอยอยู่ด้วยความดีใจ คงเป็นวันที่เขามีความสุขมากที่สุด เพราะที่ผ่านมาไอ้เจ้าบ่าวนี่มันเฝ้าออดอ้อนเอาใจอยากแต่งงานจดทะเบียนสมรสกับเมียใจจะขาด
เมื่อเจ้าสาวเดินไปถึงตัวเจ้าบ่าว เขาก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ คว้าแก้วเหล้าขึ้นมากระดกทีเดียวรวด ยิ่งเห็นเจ้าบ่าวจูงเจ้าสาวขึ้นเวทีแล้วเอ่ยเล่าถึงความรักอันหวานชื่นยิ่งทำให้เขาแทบจะอาเจียน
โกหกทั้งเพ!
เรื่องจริงเป็นอย่างไรนั้นเขารู้ดีที่สุด แต่ก็ช่างเถอะ ในเมื่อเค้ารักของเค้า พ่อคนเลวที่ได้หัวใจแม่สาวน้อยที่เขาหลงรักมานานแรมปี คิดแล้วก็น่าน้อยใจ ความรักคุดๆ ที่ไม่สามารถบอกให้ใครรู้ได้แม้กระทั่งเพื่อนสนิทนั้นมันเจ็บปวดไม่เบา บอกไม่ได้แม้แต่คนที่เขารัก ได้แต่แอบรักไปวันๆ ทำได้แค่ดูแลคอยประคับประคองยามที่เธอล้มลง คอยเป็นที่ปรึกษา คอยแก้ปัญหาให้ทุกเรื่อง แต่สุดท้ายเขาเป็นได้แค่พี่ชายที่แสนดี
คว้าเหล้าอีกแก้วขึ้นมาดื่มย้อมใจก่อนจะหันหลังให้เวทีอย่างเจ็บใจ เพราะผู้หญิงนั้นชอบคนเลว ยิ่งเลวเท่าไหร่ยิ่งชอบยิ่งเร้าใจสินะ หลังจากนี้ไม่เป็นมันแล้วคนดี เป็นคนเลวๆ บ้างดีกว่าเผื่อจะมีเมียกับเขาบ้าง
พ่อหนุ่มเมืองเหนือยกมือขึ้นชูนิ้วกลาง ก่อนจะพึมพำเบาๆ ว่าค-ย!
บทล่าสุด
#173 บทที่ 173 บทส่งท้าย
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#172 บทที่ 172 เลี้ยงลูกไม่ง่าย
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#171 บทที่ 171 ทำจนคลอด 20+
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#170 บทที่ 170 งานไม่สำคัญเท่าเมีย
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#169 บทที่ 169 รักเมียมากกว่าใคร
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#168 บทที่ 168 ให้อภัย
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#167 บทที่ 167 คิดถึงลูก
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#166 บทที่ 166 ไม่หยุดรัก 20+
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#165 บทที่ 165 มีอารมณ์ 20+
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#164 บทที่ 164 ถึงเวลา
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026
คุณอาจชอบ 😍
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
รักระรินใจ
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
คลั่งรักเมียแต่ง
คำโปรย
เมื่อเขาและเธอต้องมาอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกันในฐานะสามีภรรยา เขาเป็นคนพูดน้อยแถมยังดุ จึงทำให้เธอรู้สึกอึดอัดและน้อยใจอยู่บ่อยๆ
แนะนำตัวละคร
ภูวดล หรือ คุณภูมิ อายุ 32 ปี
เจ้าของสวนองุ่นขนาดใหญ่ เขาหล่อ ทำงานเก่ง พูดน้อย ดุ ชอบทำหน้าเข้ม จนเธอรู้สึกอึดอัด
รัตติกาล หรือ เจ้าขา อายุ 23 ปี
ลูกสาวร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด เธอสวย แต่งตัวแซ่บ ขี้น้อยใจ ชอบคิดเองเออเอง เพราะความอกหักจึงทำให้เธอเลือกที่จะประชด ตกลงรับคำแต่งงานกับใครที่ไหนก็ไม่รู้จัก ที่ผู้ใหญ่หาให้
@@@@@@
โรมานซ์ ฟีลกู๊ดเหมือนเดิม ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ แต่เรื่องนี้พระเอกดุหน่อยนะคะโปรดทำใจก่อนอ่าน (แนวบ้านนอก)













