บทที่ 119 รักคือการอดทน

ความรักคือการอดทนรอคอย รพีเข้าใจอย่างแจ่มชัดก็คราวนี้ กว่าเธอจะได้กินข้าวเที่ยงก็ปาเข้าไปบ่ายสามโมงแล้ว แม้จะรู้มาก่อนว่างานพยาบาลเหนื่อย กินข้าวไม่เป็นเวลา แต่ไม่เคยจินตนาการว่าจะเหนื่อยถึงขนาดนี้

เพียงขวัญเดินออกมาพร้อมปิ่นโตเถา เธอเข้ามาหาเขาที่ม้าหินอ่อนใต้ต้นไม้ รพีรีบแกะกล่องข้าวที่แม่เขาทำมา...