บทที่ 140 สูญเสีย

“ยาย! ยายคะ!” เพียงขวัญส่งเสียงเรียกยายหลายครั้งในช่วงเช้าวันถัดมา ใบหน้าของยายลออซีดเซียวไร้สีเลือด มือเย็นเฉียบ เพียงขวัญเอามือจับชีพจร พยายามหาสัญญาณชีพแต่หาไม่พบ เธอหน้าเสียมือสั่นระริก

“มีอะไรหรือเปล่าเพียงขวัญ” คนที่เข้ามาเป็นคนแรกคือรพี เขายกกะละมังน้ำอุ่นใส่ผ้าขนหนูมาให้เธอ

“ยาย... ยายคะ.....

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ