บทที่ 24 พ่อสามีเบามือหน่อยค่ะ บทที่ 4

เพียงเธอกับระพี เธอเคาะประตูห้องสมุดเบาๆ

“เข้ามา”

เสียงทุ้มของระพีดังจากด้านใน ลลิตากลืนน้ำลาย ผลักประตูเข้าไป หัวใจเต้นแรงเมื่อเห็นเขานั่งอยู่บนเก้าอี้หนังตัวใหญ่ สายตาหื่นจ้องเธอราวกับจะฉีกชุดนอนออก

“มาแล้ว” เขายิ้ม มือวางบนเป้ากางเกงที่ปูดแน่น “ถอดชุด”

เขาสั่ง ลลิตาตัวสั่น มองประตูที่ปิดสนิท ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ