บทที่ 37 ในวันฝนพรำ บทที่ 4 จบ

แทะเล็บครุ่นคิด จู่ ๆ เพื่อนพี่ชายก็โผล่ลงมาจากชั้นสอง นุ่งผ้าเช็ดตัวเหมือนกัน กลิ่นคาวยังติดตัวคงเพิ่งเสร็จแตกน้ำ

“อ้าว หวัดดีครับ น้องฝนใช่ไหม” เขาถามหอบ ๆ เปิดตู้เย็นกินน้ำ ชำเลืองมองเธอแวบหนึ่ง

“พี่เห็นพี่เป็กไหม” เธอถามอีกอย่างอดไม่ได้

“เจออยู่ ทำไมเหรอครับ”

“ขอคอนแทคได้ไหม”

เขาอึ้งไปคร...