บทที่ 9 หมอภีมแสนชัง บทที่ 5

พื้น เธอทรุดลงนั่งสะอื้นเบาๆ มือกอบเสื้อผ้าปิดบังรอยจ้ำแดงที่ซอกคอและเนินอกที่เขาดูดจนช้ำ

“ฮึก... คุณเป็นคนเลว คุณภีม” เธอพูดเบา ๆ น้ำตาไหลพราก

เธอนั่งเก็บยาคุมที่ตกพื้นด้วยมือสั่นเทา ปิดปากไม่ให้สะอื้นออกมา ร่างกายยังซ่านเสียวหลงเหลือ แต่ใจเต็มไปด้วยความอับอายและสับสน เฝ้าถามตัวเองในใจ

“ทำไม... ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ