บทที่ 10 ดอกไม้ริมทาง

“คุณสินธุ์ไม่ต้องห่วงพราวนะคะ...ตามคุณทิพย์ทิวาไปเถอะค่ะ” 

พราวพิศที่แทบจะไม่มีแรงเอ่ยกับสินธุ์ซึ่งอุ้มเธอมานอนที่กลางหอ ชายหนุ่มไม่รอช้ารีบผละออกจากหญิงสาวทันทีเพราะใจเขานั้นห่วงทิพย์ทิวาเต็มที่แต่พราวพิศที่ดีกับเขาและลูกมากขนาดนี้เขาก็ตัดใจทิ้งเธอไม่ลง 

“อย่าไปนะคะคุณพ่อ” จินตปาตีโผเข้าไปเกาะแขน...