บทที่ 11 ปล่อยมือ

สินธุ์ค่อยๆ ลืมตาตื่น เสียงสะอื้นดังขึ้นในความเงียบงัน บางเบาคล้ายลอยมาตามลม แต่เขากลับพบว่ามาจากร่างบางที่นอนหันหลังให้เขานี่เอง 

“เป็นอะไร” สินธุ์เอ่ยถามด้วยความห่วงใยขณะชะโงกหน้ามองเธอ 

ทิพย์ทิวาไม่พูด โต้ตอบเขาด้วยท่าทีหมางเมิน ผุดลุกขึ้นจากเตียงแล้วคว้าผ้าห่มคลุมกาย หมายจะเดินเข้าไปจัดการตัวเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ